άρση της κατάληψης με κόστος, αλλά και διδάγματα

.
Η επί 22 μέρες κατάληψη της Πρυτανείας του ΑΠΘ έληξε με μεγάλο θεσμικό κόστος για το Πανεπιστήμιο, αλλά και πολλά διδάγματα. Η κρίση αυτή ανέδειξε ότι:

α) Η Πανεπιστημιακή μας Κοινότητα είναι ευάλωτη, ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη. Γίναμε έρμαια της αυθαιρεσίας λίγων ακραίων στοιχείων, απέναντι στα οποία (όταν δεν τους χαϊδεύουμε τ' αυτιά) αδυνατούμε ν' αντιδράσουμε, έτοιμοι ανά πάσα στιγμή ν' ανεχθούμε την αμέσως επόμενη ταπείνωση.

β) Ο διάλογος έχει όρια με στοιχεία που έχουν αποθρασυνθεί, ζητούν ό,τι μπορεί να ζητηθεί χωρίς στην πραγματικότητα να θέλουν να κάνουν διάλογο με κανέναν. Ζητούν δεσμεύσεις χωρίς να τηρούν οι ίδιοι καμία. Συμπεριφέρονται σαν όλα να τους επιτρέπονται και δεν επιβάλλουν καμιά συμπεριφορά στους εαυτούς τους.

γ) Οι καταληψίες αποδείχτηκαν επικίνδυνοι ακόμη και γι’ αυτούς που τους στηρίζουν, αναδεικνύοντας την επικινδυνότητα της πολιτικής στήριξης της κατάληψης και γι’ αυτούς ακόμη που την παρέχουν. Αν πιστεύουμε στη δημοκρατία, δεν μπορούμε να καλύπτουμε πολιτικά και ακόμη λιγότερο να ενθαρρύνουμε τις καταλήψεις για οποιοδήποτε λόγο κι αν γίνονται.

Φεύγοντας οι καταληψίες απείλησαν να επανέλθουν αν διαπιστώσουν ότι δεν ικανοποιούνται τα αιτήματά τους. Για την αντιμετώπιση μιας νέας κατάληψης χρειαζόμαστε άμεσα:

1) Ν' αποφασίσουμε σαν Πανεπιστημιακή Κοινότητα τί θέλουμε:

α) Θέλουμε τις καταλήψεις; Καταδικάζουμε τις καταλήψεις; Να το πούμε. Απλά πράγματα.

β) Θέλουμε τον διάλογο; Την ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων; Τον θέλουμε και τον επιδιώκουμε με οποιονδήποτε και για ο,τιδήποτε, και είμαστε έτοιμοι και να πεισθούμε και ν' αναλάβουμε δράση μετά από αυτόν. Αλλά όχι υπό το καθεστώς ομηρείας των καταληψιών.

2) Σχέδιο διαχείρισης κρίσης. Ποιά μέσα έχουμε για ν' αντιμετωπίσουμε μια νέα κατάληψη; Έχουμε μέσα:

α) Τη διαπαιδαγώγηση, το διάλογο, την πειθώ. Να τα εξαντλήσουμε αυτά από πριν. Και να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο στους πιθανούς καταληψίες φοιτητές μας να διανοηθούν ότι κάποιος αναμεταξύ μας θα τους στηρίξει. Κι όποιος τους στηρίξει να τον απομονώσουμε.

β) Την κύρωση. Την απειλή του πειθαρχικού και την παραπομπή στο πειθαρχικό. Και η κύρωση αποτελεί μέρος της παιδαγωγικής διαδικασίας.

γ) Την τόλμη μας: να μην φύγουμε από τον χώρο μας όταν γίνει κατάληψη. Να μείνουμε εκεί και να καλέσουμε σε πανστρατειά όλους τους συναδέλφους στους χώρους μας και τους φοιτητές. Να αγνοήσουμε τους καταληψίες, να τους απομονώσουμε. Αν βάλουν λουκέτο, να το σπάσουμε και να μπούμε μέσα. Να μην το βάλλουμε στα πόδια. Να μην αποδεχτούμε αυτού του είδους την βία.

δ) Κι αν ασκήσουν πραγματική βία εναντίον μας ή κατά των φυλάκων μας; Θέλουμε άρση του ασύλου; Να το πούμε. Και να το αποφασίσουμε ΑΠΟ ΠΡΙΝ. Όχι εν θερμώ, γιατί τότε κανείς ποτέ δεν θα τολμήσει ν' αποφασίσει τίποτα.

Κοντά σ’ αυτά, επείγει να λύσουμε μεσοπρόθεσμα το πρόβλημα της ΦΥΛΑΞΗΣ του Πανεπιστημίου μας με πραγματικούς φύλακες κι όχι θυρωρούς, τους οποίους και θα πρέπει να εξοπλίσουμε με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας και, συμπληρωματικά, να τους προστατεύσουμε με απόφαση γενικής ισχύος για άμεση άρση του ασύλου αμέσως μόλις υποστούν επίθεση κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
.

"καλώς τα παιδιά !"

.
Καλωσορίζουμε την Συσπείρωση στην καταδίκη (μόλις προχθές) της κατάληψης της Πρυτανείας του ΑΠΘ, έστω και με τη μορφή της συνέχισής της. Ελπίζουμε μόνο να μην ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε εμείς οι άλλοι και μην αποφάσισε την τελευταία στιγμή - λίγο πριν την συνέχιση της κατάληψης ενδεχομένως, που μπορεί να έχει τραγικές συνέπειες για το Πανεπιστήμιο - να πηδήξει από το τραίνο... Κι ελπίζουμε ότι και στο μέλλον θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα, ότι δηλαδή η "κατάληψη" δεν είναι αποδεκτός τρόπος διαμαρτυρίας κανενός σε μια δημοκρατία, ιδίως όταν οι "καταληψίες" επικαλούνται αυτή την ίδια τη δημοκρατία για να νομιμοποιήσουν τη δράση τους, με το πρόσχημα ότι αυτό αποφάσισαν οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών τους συλλόγων. Βλέπετε, λοιπόν, συνάδελφοι της Συσπείρωσης, ότι σε όλους μας τελικά χρειάζεται η δημοκρατία; Ακόμη και στους καταληψίες. Σεις, όμως, την ξέρετε καλά τη δημοκρατία, υποτίθεται. Άρα, λοιπόν, σαν Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι που είστε, μήπως θα πρέπει να σκεφτείτε αν θάταν καλύτερο να την διδάξετε πρώτα σ' αυτούς που σπεύδετε να στηρίξετε σ' αυτή την ακραία "μορφή πάλης", αντί να φροντίζετε να μην τους κακοκαρδίσετε ;
.

παιδιά, αυτό είναι τόνειρό σας;

.
Τί ζητούν τα παιδιά που κατέλαβαν την Πρυτανεία του ΑΠΘ; να κηρύξει το ΑΠΘ έκπτωτους τους εργολάβους και στη συνέχεια να επαναπροσλάβει σε μόνιμες θέσεις όσους εργάζονται στις εργολαβίες. Στο μέτρο που η ικανοποίηση του δεύτερου σκέλους του αιτήματός τους είναι ανέφικτη ως έχουν σήμερα τα πράγματα, η άμεση καταγγελία των συμβάσεων εργολαβίας θα σημάνει αυτόματα ότι 800 άτομα θα βρεθούν στο δρόμο. Ρώτησαν τους ενδιαφερόμενους εργαζόμενους αν τους συμφέρει κάτι τέτοιο; Ή παλεύουν γι' αυτούς χωρίς αυτούς; Τί θέλουν, την καταστροφή τους; Στην περίπτωση αυτή, να το δεχτούμε ότι τα παιδιά επαναστατούν, ευρισκόμενα επί του παρόντος σ' ένα προεπαναστατικό στάδιο, όπου κατ' αρχήν προκαλούν διάφορες καταστροφές με σκοπό την γενίκευσή τους ώστε να καταρρεύσει το σύστημα. Ωραία, αλλά για να γίνει τί; ΤΙ;

Όλοι οι επαναστάτες ήσαν πνευματικά πιο προηγμένοι από τις άρχουσες τάξεις που κατεδάφιζαν: οι πατριώτες αμερικανοί απέναντι στους αντιδραστικούς αποικιοκράτες, οι αστοί το 1789 στη Γαλλία απέναντι στους αγράμματους αριστοκράτες, οι μπολσεβίκοι το 1917 στη Ρωσία απέναντι στους παρωχημένους τσαρικούς, η επαναστατημένη νεολαία του Μάη του 68 κατά της αυταρχικότητας απέναντι στην αντιδραστική αστική τάξη, κ.ο.κ. Ακόμη κι οι Χριστιανοί ήταν πιο προχωρημένοι από τους παρηκμασμένους Ρωμαίους που βλέπανε ανθρώπους να τους τρώνε τα λιοντάρια και χαίρονταν...

Αυτό που περιμένουμε εμείς από τα παιδιά μας είναι να μας ξεπεράσουν πνευματικά, τεχνολογικά, ακόμη και φαντασιακά, να μας ζωγραφίσουν έναν άλλο κόσμο και ν' ανατρέψουν τον δικό μας, ώστε να παίξουμε με τους δικούς τους πλέον κανόνες στον δικό τους κόσμο. Ωραία, ποιοί είναι λοιπόν αυτοί οι κανόνες να το συζητήσουμε.

Να το δεχτώ ότι οι νέοι που συμμετέχουν στην κατάληψη, οραματίζονται έναν πιο δίκαιο κόσμο γι' αυτούς που αλτρουϊστικά αγωνίζονται οι ίδιοι, χωρίς να προσδοκούν τίποτα για τον εαυτό τους. Αυτό λέγεται είμαι νέος, έχω ιδεολογία και μάχομαι γι' αυτήν. Είμαι ονειροπόλος αν θέλετε, κι οι νέοι - αν όχι όλοι μας - έχουν δικαίωμα σ' αυτό. Δεν είναι περίεργο που εμβληματικές μορφές γι' αυτούς ήταν τον Δεκέμβρη ο Αλέξης και τώρα η Κωνσταντίνα...

Συζήτησα τούτες τις μέρες πολλές ώρες μαζί τους, μιας κι η Πρυτανεία του ΑΠΘ είναι δίπλα στη Σχολή μου, και δεν κατάφερα, αν και το αποζητούσα, να μάθω το όνειρο αυτού του αγώνα τους. Όνειρό σας ρε παιδιά είναι η ... μονιμοποίηση των καθαριστριών; Είναι για σας καριέρα η δουλειά της καθαρίστριας; Σε αυτό θέλετε να τις καταδικάσετε τις καθαρίστριες; Στο νάναι μια ζωή καθαρίστριες; Για μήπως η Κωνσταντίνα ήθελε νάναι μια ζωή καθαρίστρια; Ιστορικός είναι η γυναίκα. Δουλειά ανάγκης είναι η καθαριότητα. Να ξηγιέμαστε, δεν συναινώ ούτε κατά διάνοια στη μισθολογική τους εκμετάλλευση, έτσι, για να μην παρεξηγιέμαστε. Όμως, είναι άραγε καριέρα η καθαρίστρια; Αυτό είναι τόνειρό σας, να διασφαλίσετε μια καριέρα στις καθαρίστριες; Άντε, λοιπόν, να ανοίξουμε οργανικές θέσεις μονίμων υπαλλήλων ειδικότητας καθαριστών στο ΑΠΘ. Καθαρίστρια 7, καθαρίστρια 6, καθαρίστρια 5, ..., καθαρίστρια 1, προϊσταμένη. Ουάουου. Αυτή κι αν είναι καριέρα για μια νέα γυναίκα που μπαίνει στο επάγγελμα στα είκοσι και βγαίνει στη σύνταξη προϊσταμένη καθαριότητας...

Κι ύστερα: "έκπτωτοι εργολάβοι", "μονιμοποίηση εργαζομένων στο δημόσιο", "παραβίαση εργατικής νομοθεσίας", κ.ο.κ. Πολύ διαχειριστικά τα βλέπω, ρε παιδιά, όλ' αυτά. Αυτό φιλοδοξείτε να κάνετε; μια καλύτερη διαχείριση από εμάς; να μπείτε στα δικά μας παπούτσια; να μας δείξετε ότι μια άλλη διαχείριση είναι εφικτή; κατά το "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" που είναι το προσφιλές σας σύνθημα; Δεν σκεφτήκατε ποτέ να φτιάξετε τα δικά σας παπούτσια και μετά να μας τα φορέσετε; Αυτό είναι επανάσταση.

Ζητήσατε τα κλειδιά της Πρυτανείας για να μας δείξετε πώς θα την διαχειριστούμε καλύτερα; Πολύ μίζερη η επανάστασή σας, παιδιά. Κι ακόμη πιο μίζεροι όσοι σπεύδουν να σας συνδράμουν, αναγνωρίζοντάς σας το δικαίωμα στην κατάληψη, αντί να σας διαπαιδαγωγήσουν στο πώς πραγματικά θα ανατρέψετε τον κόσμο.

Παναγιώτης Γκλαβίνης
.

ψήφισμα του Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ

.
Το Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ καταγγέλλει απερίφραστα την προβοκατόρικη επίθεση που δέχτηκε από βανδάλους το μεσημέρι της Τετάρτης 1/4/09 το Κέντρο Δικτύου του ΑΠΘ και ζητά τον εντοπισμό, τη δίωξη και την τιμωρία τους.

Ενέργειες σαν αυτή, εκτός του ότι στόχο είχαν τις ευαίσθητες υποδομές επικοινωνίας ενός ανυπεράσπιστου δημόσιου χώρου ελεύθερης μετάδοσης και παραγωγής γνώσης και δημοκρατικής συμβίωσης, πλήττουν βάναυσα το πανεπιστημιακό άσυλο, τις θεμελιώδεις ελευθερίες μας και τις ίδιες τις αξίες μας.

Αυτές τις κρίσιμες στιγμές που διέρχεται η Πανεπιστημιακή μας Κοινότητα, καλούμε τις συναδέλφισες και τους συναδέλφους να επιδείξουν νηφαλιότητα και ψυχραιμία, στο μέτρο που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε όλες τις παραμέτρους των γεγονότων που διαδραματίζονται γύρω μας.
.

κοινή θέση ΕΚΠ ΑΠΘ & Πανεπιστημιακής Συμπαράταξης

.
Η παρακάτω κοινή θέση της Ενιαίας Κίνησης Πανεπιστημιακών και της Πανεπιστημιακής Συμπαράταξης προτάθηκε σαν ψήφισμα προς υιοθέτηση από το Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ στη συνεδρίασή του της 27-3-2009 και με ψήφους 4 υπέρ και 4 κατά, δεν ψηφίστηκε.

Η κοινή αυτή θέση μας εκφράζει και - πιστεύουμε πως - εκφράζει και το ΚΟΙΝΟ ΑΙΣΘΗΜΑ όλης της Πανεπιστημιακής Κοινότητας του ΑΠΘ τις δύσκολες αυτές ώρες που περνάμε:

Η κατάληψη της διοίκησης του Πανεπιστημίου μας από τις 16/3, συνεχίζεται.

Η σημερινή έκτακτη συνεδρίαση της Συγκλήτου παρεμποδίστηκε με απαράδεκτο τρόπο για μια ακόμη φορά από ομάδες «αγανακτισμένων» «φοιτητών».

Αναλογιζόμενοι τις σοβαρές συνέπειες που προκαλεί η κατάσταση αυτή στη διοικητική, ερευνητική και εκπαιδευτική δραστηριότητα του Πανεπιστημίου μας, ζητούμε την άμεση αποκατάσταση της λειτουργίας του Α.Π.Θ. με κάθε νόμιμο μέσο. Καλούμε όλες τις πλευρές και συνιστώσες της Πανεπιστημιακής Κοινότητας να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί.

Στο πλαίσιο της σημερινής έκκλησης της Συγκλήτου, καλούμε την Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ να αποδείξει με την ειρηνική και συντεταγμένη παρουσία της την Τρίτη 31 Μαρτίου στις 12:00’ στην πλατεία του κτιρίου Διοίκησης ότι το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό και επιστημονικό ίδρυμα της χώρας μας δεν μπορεί να παραμένει όμηρος κανενός.
.

για τις εργολαβίες στο ΑΠΘ

.

Τα μέλη ΔΕΠ του ΑΠΘ εξέφρασαν από την πρώτη στιγμή τη συμπαράστασή τους στην μετανάστη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα για τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η επίθεση αυτή, εκτός των άλλων, ανέδειξε και τις γκρίζες ζώνες στις οποίες κινούνται ορισμένες εργοληπτικές εταιρείες στον τομέα της καθαριότητας δημοσίων υπηρεσιών σε όλη τη χώρα. Ταυτόχρονα, έφερε για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια το πρόβλημα της στρεβλωτικής απασχόλησης μεγάλου αριθμού εργαζομένων στους εργολήπτες καθαριότητας και φύλαξης του ΑΠΘ, εργαζομένων που στην πραγματικότητα καλύπτουν δικές μας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ξένες όμως προς το αντικείμενο της εργολαβίας από την οποία αμείβονται.

Η Πανεπιστημιακή Συμπαράταξη τάσσεται κατά της συνεχιζόμενης στρεβλωτικής απασχόλησης των εργαζομένων αυτών στους εργολήπτες και κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση λύσης του θέματος στο Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ, προς την κατεύθυνση της απαλλαγής των εργολαβιών φύλαξης και καθαριότητας από τους «εικονικούς» εργαζομένους σε αυτές και της διασφάλισης μιας σταθερής σχέσης εργασίας αυτών με το ΑΠΘ.

Όσον αφορά τις εργολαβίες φύλαξης και καθαριότητας, ωστόσο, εκτιμά ότι, όσο διαρκεί η παραπάνω στρέβλωση, δεν μπορεί να αξιολογηθεί ορθολογικά η πρόταση κατάργησής τους, εκτός των άλλων και διότι δεν πιστεύει στη σκοπιμότητα της κατάργησης αυτής, που θα σήμαινε υπέρμετρη (και πάντως ανέφικτη) διόγκωση του αναποτελεσματικού δημόσιου τομέα σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, η Διοίκηση του Πανεπιστημίου μας θα πρέπει να εξαντλεί συστηματικά όλα τα δικαιώματα διεύθυνσης που της παρέχει ο νόμος απέναντι σε όλους τους εργολήπτες του ΑΠΘ, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εργαζόμενοι στους εργολήπτες αυτούς απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων που τους αναγνωρίζει ο νόμος.

.

για την συνεχιζόμενη κατάληψη της Πρυτανείας του ΑΠΘ

.

Με πρόσχημα την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και τα προβλήματα που αναδείχτηκαν από την επίθεση αυτή στην ελληνική κοινωνία, μια ολιγάριθμη ομάδα ατόμων εμφανίστηκαν ως αυτόκλητοι σωτήρες των εργαζομένων στους εργολήπτες και συνεχίζουν την κατάληψη του κτιρίου της διοίκησης του ΑΠΘ εδώ και δύο εβδομάδες. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην Σύγκλητο του ΑΠΘ και στα όσα αποφάσισε σήμερα 27-3-2009 στην έκτακτη συνεδρίασή της υπό τους προπηλακισμούς για άλλη μια φορά των "αγανακτισμένων φοιτητών", θα είμαστε παρόντες την Τρίτη 31 Μαρτίου στις 12:00' στην πλατεία του κτιρίου διοίκησης και καλούμε το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ να λάβει όλα τα νόμιμα μέτρα για την άμεση αποκατάσταση των λειτουργιών της διοίκησης. Στις ενέργειές τους αυτές θα έχουν την αμέριστη συμπαράστασή μας. Η πανεπιστημιακή κοινότητα του ΑΠΘ θα αποδείξει ότι το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό και επιστημονικό ίδρυμα της χώρας δεν μπορεί να παραμένει όμηρος κανενός.

.

προγραμματισμός δράσης της ΠΟΣΔΕΠ

Αγωνιζόμαστε για ένα Δημόσιο Πανεπιστήμιο:

- Ισχυρό, αυτοδιοικούμενο, κέντρο αριστείας στην έρευνα και στην εκπαίδευση.

- Κέντρο ελεύθερου δημοκρατικού διαλόγου, κριτικής σκέψης, ελεύθερης διακίνησης ιδεών για μια ανοιχτή και δίκαιη κοινωνία.

- Κέντρο παραγωγής γνώσης και αξιών που θα παρέχει στους φοιτητές του όλα εκείνα τα εφόδια ώστε να προετοιμάζει επιστήμονες-πολίτες έτοιμους να συμβάλλουν, μέσα από την προσπάθεια για προσωπική ευημερία, στην οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας.

- Κέντρο παραγωγής γνώσης και καινοτομίας στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.

Βρισκόμαστε σε μια πολύ σημαντική και δύσκολη χρονική περίοδο για την εξέλιξη και το μέλλον του Ελληνικού Πανεπιστήμιου. Εκτιμώντας ότι:

- το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο διέρχεται την κρισιμότερη περίοδο από δημιουργίας του, από άποψη θεσμική, λειτουργική, οικονομική,

- το σώμα των Ελλήνων Πανεπιστημιακών Δασκάλων βρίσκεται στη χειρότερη οικονομική κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών, τη στιγμή μάλιστα που έχει να επιδείξει το υψηλότερο από ποτέ άλλοτε επίπεδο ακαδημαϊκών επιδόσεων και μάλιστα διεθνώς ανταγωνιστικό,

- η Πολιτεία επιδεικνύει όχι μόνο αχαρακτήριστη αδιαφορία για όλο το φάσμα των προβλημάτων μας, αλλά ενεργεί και πράττει πολλές φορές σε κατεύθυνση υπονόμευσης και αποδιοργάνωσης του δημόσιου ακαδημαϊκού ιστού,

δηλώνουμε τα ακόλουθα:

- Απαιτούμε από την κυβέρνηση να ασχοληθεί με τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα των Πανεπιστημιακών δασκάλων, αλλά και τα διαρθρωτικά, θεσμικά και οικονομικά προβλήματα του Δημόσιου Πανεπιστημίου.

- Καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα να συμβάλλουν με όσες δυνάμεις διαθέτουν, ώστε να διαμορφωθεί μια πραγματική διαχρονική εθνική πολιτική για την Παιδεία και ειδικά για τα Πανεπιστήμια και την έρευνα.

- Καλούμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να καταδικάσουν απερίφραστα τις πράξεις βίας και τις απειλές άσκησης βίας, από οπουδήποτε και αν προέρχονται, που με την κάλυψη του ακαδημαϊκού ασύλου καταλύουν τις λειτουργίες των συλλογικών οργάνων, παρεμποδίζουν τις ελεύθερες εκλογές πανεπιστημιακών οργάνων και διακόπτουν το διδακτικό και ερευνητικό έργο, οδηγώντας στη διάλυση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου και τελικά στην απαξίωσή του.

- Απευθύνουμε γενικό προσκλητήριο προς όλες τις δημιουργικές δυνάμεις των Πανεπιστημιακών δασκάλων και των φοιτητών για πλήρη ενεργοποίηση, συμμετοχή και δράση με στόχο ένα αναβαθμισμένο Δημόσιο Πανεπιστήμιο με πλήρη σεβασμό στη δημοκρατία και την ακαδημαϊκότητα.

- Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα θεσμικά όργανα των Πανεπιστημίων (Πρυτανείες, Κοσμητείες, Προέδρους, κλπ), τα οποία εργάζονται στην κατεύθυνση της εύρυθμης λειτουργίας και της ανάπτυξης ενός καλού ακαδημαϊκού περιβάλλοντος.

- Διαβεβαιώνουμε τους Έλληνες πολίτες πως η συντριπτική πλειοψηφία των Πανεπιστημιακών δασκάλων επιτελεί το λειτούργημά της με συνέπεια και ευθύνη, τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην έρευνα, αλλά και στη συνολική διαχείριση των ακαδημαϊκών θεμάτων.

ΑΜΕΣΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

- Προβάλλουμε ως αναγκαία (αλλά όχι ικανή) συνθήκη για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του Πανεπιστημίου την αύξηση της χρηματοδότησης για την Παιδεία.

- Αποκαθιστούμε τους διαύλους επικοινωνίας με το ΥπΕΠΘ και θέτουμε ψηλά στην ατζέντα των διεκδικήσεών μας το μισθολογικό, έχοντας ως στόχο όχι μόνο την αναπλήρωση των απωλειών των τελευταίων έξι χρόνων, αλλά και την ουσιαστική ενίσχυση των αποδοχών μας.

- Διεκδικούμε την ενεργό συμμετοχή μας στο σχεδιασμό των εθνικών προγραμμάτων ενίσχυσης της έρευνας, που οφείλουν να πληρούν τα κριτήρια της ακαδημαϊκότητας και της επιστημονικής δεοντολογίας.

- Επανερχόμαστε στο ΕΣΥΠ και προσπαθούμε να παίξουμε ενεργό ρόλο σ’ αυτό, και να συμβάλουμε στην αναβάθμιση και ουσιαστικοποίηση της λειτουργίας του.

- Συνδεόμαστε ενεργά με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων, με στόχο την αναγνώριση κοινών σκοπών, τη διερεύνηση της δυνατότητας διαμόρφωσης κοινών θέσεων και, αν αυτό καταστεί δυνατό, την ανάληψη συντονισμένης δράσης για όσα θέματα συμφωνηθούν.

- Συμμετέχουμε ενεργά στο διάλογο για την αναμόρφωση του Λυκείου και το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, επεξεργαζόμενοι προτάσεις, που βασίζονται στην εμπειρία μας αλλά και τη διεθνή πρακτική. Αυτό το θέμα θα αποτελέσει μια από τις πρώτες προτεραιότητες της νέας Διοίκησης.

- Δίνουμε έμφαση στην ενεργό συμμετοχή των Ελληνικών Πανεπιστημίων στον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και τον αντίστοιχο της Έρευνας. Επίσης στις άμεσες προτεραιότητές μας θα είναι η συνεργασία της ΠΟΣΔΕΠ με όλες τις αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Ομοσπονδίες Πανεπιστημιακών Δασκάλων.

Το 9ο Συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ, που ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες, έστειλε ένα σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα: Η περίοδος της αδράνειας και της αποχής των συναδέλφων Πανεπιστημιακών δασκάλων από τα ακαδημαϊκά δρώμενα έφθασε στο τέλος της. Σήμερα είμαστε μπροστά σε μια νέα περίοδο, στο γύρισμα μιας νέας σελίδας, αυτής της ενεργού ακαδημαϊκό - πολιτικής δράσης για όλο το φάσμα των Πανεπιστημιακών θεμάτων.

Ως συνέπεια των παραπάνω απαιτείται η ουσιαστική και ενεργός συμμετοχή όλων μας στους ανά Πανεπιστήμιο Συλλόγους αλλά και στην Ομοσπονδία. Σε μια Ομοσπονδία, η οποία θα πρέπει πλέον να αποτελεί την αποκλειστική συνισταμένη όλων των πολιτικό - ακαδημαϊκών δυνάμεων, που ζουν, δρουν και δημιουργούν μέσα στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Στην κατεύθυνση αυτή, συγκροτούμε ομάδες εργασίας της Διοικούσας Επιτροπής, που θα στελεχώνονται και με συναδέλφους που δεν είναι μέλη της, με αντικείμενο την επεξεργασία εξειδικευμένων θέσεων και προτάσεων που θα αφορούν στα καίρια θεσμικά και οικονομικά ζητήματα των Πανεπιστημίων.

Οφείλουμε όλοι μαζί να συμβάλλουμε στην ουσιαστική αναβάθμιση του πανεπιστημιακού μας συστήματος, ώστε κάποια μέρα να κάνουμε όλους τους φοιτητές μας πραγματικά υπερήφανους για τις σπουδές τους και τα πτυχία τους. Πτυχία που θα βρίσκονται στην πρωτοπορία της επιστημονικής έρευνας αλλά και θα είναι ανταγωνιστικά στην αγορά εργασίας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στον - ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία – σκληρό διεθνή χώρο.

Αθήνα, 24 Μαρτίου 2009

Ο Πρόεδρος Νικόλαος Μ. Σταυρακάκης Καθηγητής ΕΜΠ
Η Γραμματέας Ευγενία Μπουρνόβα Αναπλ.Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α

.