Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

οι αυτεπάγγελτοι κι οι αυτοδιοικούμενοι...

.
Ίσως ο ιστορικός να καταγράψει τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου 2009 σαν μια μέρα σταθμό στη μεταπολιτευτική ιστορία του ελληνικού πανεπιστημίου. Ήταν η πρώτη φορά που η Πολιτεία εφήρμοσε το νόμο σ' ένα ΑΠΘ που βίωνε για έκτο συνεχές σαββατόβραδο μια κατάσταση ανάγκης, οφειλόμενη στη δράση λίγων δεκάδων παραβατικών στοιχείων.

Στο μεταξύ, η Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ εξακολουθεί να κοιμάται ήσυχα, όπως κι εκείνες τις πρώτες πρωινές κυριακάτικες ώρες της 6ης Δεκεμβρίου. Και μαζί της όλη η Πανεπιστημιακή Κοινότητα της χώρας, που δεν τολμά να μιλήσει και κρύβεται πίσω απ' το δάχτυλό της, αφήνοντας άλλους να βγάλουν τα κάστανα απ' τη φωτιά, τους αυτεπάγγελτους, τους οποίους ανά πάσα ώρα και στιγμή, αν κάνουν καμιά στραβή, είν' έτοιμη να καταγγείλει ότι παραβίασαν το άσυλο!

Έτσι, όμως, συνάδελφοι, μπορούμε να κοροϊδεύουμε μόνο τους εαυτούς μας. Κι αυτό γιατί δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα τί θέλουμε: πότε θεωρούμε εμείς ότι παραβιάζεται το άσυλό μας; έχουμε αποφασίσει ποιές ενέργειες το παραβιάζουν; έχουμε αποφασίσει τί κάνουμε όταν κάποιοι προβούν σ' αυτές τις ενέργειες;

Εμείς αυτό προτείνουμε: να καθήσουμε κάτω και να συμφωνήσουμε μεταξύ μας ποιές ενέργειες παραβιάζουν το δικό μας άσυλο, ημών των ... αυτοδιοίκητων, και τί κάνουμε ΕΜΕΙΣ όταν συμβεί κάτι τέτοιο. Το τί κάνει η Πολιτεία, είναι δικό της θέμα. Είναι και δικό μας σίγουρα. Αφού πρώτα όμως αποκτήσουμε το δικαίωμα διά να ομιλούμε. Και τώρα, εφόσον δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εμείς οι αυτοδιοικούμενοι πότε κάποιος παραβιάζει το δικό μας άσυλο και τί κάνουμε εμείς για ν' αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση, καλύτερα να σιωπήσουμε και ν' αφήσουμε τους αυτεπάγγελτους να βγάλουν τα κάστανά μας απ' τη φωτιά. Από σεβασμό και προς την Κοινωνία που πληρώνει τους μισθούς μας, και προς τη Δημοκρατία που φτιάχνει τους νόμους.
.

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

Ένας χρόνος μετά...

Πέρασε ένας χρόνος από τα δικά μας Δεκεμβριανά κι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν έχει ακόμη συμφωνήσει πώς θα προστατεύσει - στο μέτρο που περνάει απ' το χέρι της - το δημόσιο χώρο που μας ανέθεσε να διαχειριστούμε ο Έλληνας φορολογούμενος.

Όταν οι τρεις Παρατάξεις της Κοινής Πρωτοβουλίας ξεκινήσαμε τη διαδικασία διαμόρφωσης ενός πλαισίου αρχών για την προάσπιση του ακαδημαϊκού ασύλου, αποφασίσαμε να τις δημοσιοποιήσουμε σ' ένα περιβάλλον ηρεμίας, που θα μας επέτρεπε να σκεφτούμε νηφάλια τί έπρεπε να κάνουμε για ν' αντιμετωπίσουμε καταστάσεις δύσκολες, σαν κι αυτές που ελπίζουμε κι ευχόμαστε να μην (ξανα)ζήσουμε, ούτε τις επόμενες ημέρες, ούτε και στο μέλλον.

Ακόμη περιμένουμε από τον κ. Πρύτανη να κατεβάσει, όπως υποσχέθηκε, την Πρότασή μας για απόφαση στη Σύγκλητο. Κατανοούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κατά τη συζήτηση καυτών θεμάτων σε μια Σύγκλητο που κινδυνεύει ανά πάσα ώρα και στιγμή να γίνει όμηρος ταραξιών. Είναι κι αυτός, όμως, ένας λόγος να επισπεύσει τις διαδικασίες υιοθέτησης ενός πλαισίου αρχών, που αποτυπώνουν το αυτονόητο: τί κάνουμε εμείς για να προστατεύσουμε το δικό μας χώρο και τις δικές μας ελευθερίες μέσα στο χώρο μας.

Δεν έχουμε σκοπό να κινδυνολογήσουμε. Ούτε και χρειάζεται πια, αφού πλέον ζούμε μέσα στον κίνδυνο. Τί άλλο να μας συμβεί, άραγε, που δεν μας συνέβη; Τί άλλο πια; Εδώ και πάνω από ένα μήνα, κάθε σαββατόβραδο το campus του ΑΠΘ γίνεται πεδίο μάχης και τα κτήριά του χώροι λεηλασίας. Όμως, συνάδελφοι, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Εμείς τόπαμε και το ξανάπαμε εν καιρώ, το ξαναλέμε και τώρα: Εν θερμώ, τίποτα δεν μπορεί ν’ αποφασισθεί και τίποτα δεν πρόκειται ν’ αποφασισθεί.

Συνεπώς, ζητάμε από το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ να υιοθετήσει εδώ και τώρα προσωρινά την Πρόταση της Κοινής Πρωτοβουλίας που υποβλήθηκε στην Σύγκλητο στις 26.8.2009, και να ενεργήσει τα δέοντα με βάση την πρόταση αυτή. Άλλη πρόταση δεν υπήρξε. Ούτε και σοβαρός αντίλογος στην Πρότασή μας. Το θέμα έχει εξαντληθεί. Με τον τρόπο αυτό, το Πρυτανικό Συμβούλιο θα θωρακίσει θεσμικά το χώρο μας και θα αποτρέψει οποιουσδήποτε από το να διανοηθούν να τον παραβιάσουν ή να τον καταστρέψουν τις προσεχείς ημέρες.

Από ’κει και πέρα, ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
.

Πιστωτική Βιβλιοκάρτα

.
Σ’ ένα Πανεπιστήμιο που δεν ήταν έτοιμο να το εφαρμόσει και σε μια εκδοτική αγορά που δεν ήταν προετοιμασμένη να το παρακολουθήσει, επιβλήθηκε το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων, που, στην θεωρητική του σύλληψη, αποτελεί μεν πρόοδο σε σχέση με το προηγούμενο, στο μέτρο που η Πολιτεία εξακολουθεί να χρηματοδοτεί ένα σύγγραμμα, που τώρα επιλέγεται μεταξύ περισσοτέρων που θα πρέπει να προτείνονται από τον διδάσκοντα, στην πράξη, όμως, δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυσε: αξεπέραστα γραφειοκρατικά προβλήματα στις σχολές, οι φοιτητές να εξακολουθούν να «επιλέγουν» κατά κανόνα το υποδεικνυόμενο από τον διδάσκοντα σύγγραμμα, η απόκτηση του οποίου τώρα πια καθυστερεί, με αποτέλεσμα να πέφτει για δεύτερο συνεχές εξάμηνο το επίπεδο σπουδών.

Από την εφαρμογή του νέου συστήματος, προκύπτει η ανάγκη να περάσουμε πλέον σ’ ένα πιο σύγχρονο, ισοδυνάμου αποτελέσματος, σύστημα δωρεάν πρόσβασης του φοιτητή στο πανεπιστημιακό σύγγραμμα. Γι’ αυτό, θα πρέπει να ζητήσουμε την παροχή στοιχείων από το Υπουργείο μετά τον ένα χρόνο εφαρμογής του νέου συστήματος, ώστε να διαπιστώσουμε αν πληρώνουμε τελικά λιγότερα, τα ίδια ή περισσότερα σε σχέση με αυτά που πληρώναμε με το προηγούμενο σύστημα. Και στη βάση αυτών των στοιχείων, να αξιολογήσουμε το νέο σύστημα, λαμβάνοντας υπόψη και τις δυσλειτουργίες που επέφερε στην πράξη, πριν προχωρήσουμε στη διατύπωση πρότασης για την αναμόρφωσή του.

Τί κόστιζε κατ’ έτος το προηγούμενο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Τί κοστίζει τώρα (συμπληρώσαμε ήδη έτος) το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Αναγωγή σε μέσο φοιτητή για να μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα, λαμβανομένης υπόψη και της ανόδου των τιμών από το έτος 2007-2008 στο 2008-2009.

Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την επιλογή; Δηλαδή, τώρα τα παιδιά προτιμούν πράγματι να προμηθευτούν σύγγραμμα πέραν αυτού που τους προτείνει ο διδάσκων ή επιλέγουν και πάλι το ίδιο; Η απάντηση εδώ είναι μάλλον όχι. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την έγκαιρη διανομή συγγραμμάτων; Η απάντηση εδώ είναι οπωσδήποτε όχι, διότι καθυστερούν τώρα τα παιδιά να πάρουν συγγράμματα. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς το γενικό κόστος διαχείρισής του; Σίγουρα όχι, διότι με το νέο σύστημα η γραφειοκρατία έπνιξε τις σχολές μας και τα προβλήματα υπάρχουν και με τη χρήση ηλεκτρονικών προγραμμάτων διαχείρισης των δηλώσεων συγγραμμάτων.

Με δεδομένο ότι το νέο σύστημα δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα φιλοδοξούσε να λύσει, αυτό που μένει για να το αξιολογήσουμε σε σχέση με το παλιότερο, είναι να δούμε κι αν μας κοστίζει περισσότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το καταργήσουμε ΑΜΕΣΩΣ) ή αν μας κοστίζει λιγότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το σκεφτούμε, εκτός αν υπάρχει άλλη πρόταση).

Με αυτή την επιφύλαξη, πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να περάσουμε σ’ ένα νέο σύστημα όχι χορήγησης βιβλίων, αλλά επιδότησης της προμήθειάς τους από τον φοιτητή. Γι’ αυτό προτείνουμε την ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ. Λαμβανομένου υπόψη του μέσου όρου της εξαμηνιαίας δαπάνης ανά φοιτητή και ανά Τμήμα που αναλογούσε το 2007-2008 με το παλιό σύστημα και το 2008-2009 με το νέο σύστημα, θα πρέπει να δίνεται σε κάθε φοιτητή κάθε τμήματος με την έναρξη του κάθε εξαμήνου μια ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ που θα πιστώνεται από το Υπουργείο με το ποσό που θα καλύπτει τη μέση δαπάνη του φοιτητή για να προμηθεύεται βιβλία για την φοίτησή του. Το Υπουργείο θα συμβάλλεται με τους εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία κλπ., και θα πετυχαίνει καλύτερες τιμές συγκεντρωτικά. Ο φοιτητής θα προσέρχεται σε όποιο συνεργαζόμενο εκδοτικό οίκο ή βιβλιοπωλείο για να προμηθεύεται τα βιβλία της επιλογής του.

Π.χ., στο Τμήμα Νομικής ΑΠΘ, κόστισε στο Υπουργείο σε τιμές εκδότη η διανομή βιβλίων και κωδίκων το εαρινό εξάμηνο 2008-2009 για τους φοιτητές του β’ εξαμήνου το ποσό των 500 Ε ανά φοιτητή κατά μέσο όρο. Το εαρινό εξάμηνο 2009-2010 δίνω στον φοιτητή του β’ εξαμήνου μια Πιστωτική Βιβλιοκάρτα, που θα έχει πιστωθεί από το Υπουργείο με το ποσό των 500 Ε. Και τούτο, με την έναρξη των μαθημάτων. Ο φοιτητής θα μπορεί να χρησιμοποιήσει την πιστωτική του σε οποιοδήποτε συμβεβλημένο εκδοτικό οίκο/βιβλιοπωλείο. Οι εκδοτικοί οίκοι θάχουν στο μεταξύ συμβληθεί με το Υπουργείο διότι θα τους γνωρίζουμε ήδη από την προηγούμενη χρονιά. Την επόμενη χρονιά, και νέοι εκδοτικοί οίκοι θα μπαίνουν στο παιγνίδι του ανταγωνισμού και θα συμβάλλεται και μ’ αυτούς το Υπουργείο.

Στο μεταξύ, και εκ παραλλήλου, θα πρέπει να επεκτείνουμε τις κοινές βιβλιοθήκες, να ενισχύσουμε τις ηλεκτρονικές και να γενικεύσουμε τη χρήση στην εκπαιδευτική διαδικασία ηλεκτρονικών φακέλων εργασίας, διότι η ουσιαστική άνοδος του επιπέδου σπουδών θα προκύψει χάρη στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μας παρέχουν στον τομέα αυτό οι νέες τεχνολογίες, το κόστος εφαρμογής των οποίων δεν συγκρίνεται με το τί καταβάλλουμε για να εξοπλίσουμε τους φοιτητές μας με έντυπα εγχειρίδια.
.

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

καταθέτουμε νομοθετική πρόταση

.
Το άρθρο 10 του Ν. 3696/2008 (ΦΕΚ Α’ 177) αντικαθίσταται ως ακολούθως:

Άρθρο 10
Ίδρυση Παραρτημάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων αλλοδαπής
.
1. Eκπαιδευτικά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης πανεπιστημιακής και τεχνολογικής κατεύθυνσης που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε άλλη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και έχουν αναγνωριστεί από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. ως ομοταγή και ισότιμα, μπορούν να λαμβάνουν άδεια εγκατάστασης Παραρτήματός τους στην Ελλάδα εάν το ζητήσουν με έγγραφη αίτησή τους προς το Υπουργείο Παιδείας που θα συνοδεύεται από:

(α) Δεσμευτική απόφαση, που να έχει ληφθεί αρμοδίως και νομίμως από το αλλοδαπό ίδρυμα για την εγκατάσταση Παραρτήματός του στην Ελλάδα, στην οποία το αλλοδαπό ίδρυμα θα δεσμεύεται να διασφαλίσει:

(i) τις απαραίτητες κτιριακές εγκαταστάσεις, αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, εργαστηριακές αίθουσες, υλικοτεχνικές υποδομές, εποπτικά υλικά, εξοπλισμό και γραμματειακή υποστήριξη για την αυτοτελή λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα σύμφωνα με τις προδιαγραφές που λειτουργεί με τρόπο ικανοποιητικό και το ίδρυμα στην έδρα του για να υποδεχτεί και να εκπαιδεύσει στο Παράρτημά του συγκεκριμένο αριθμό σπουδαστών κατ’ έτος.

(ii) ίδιους όρους παροχής εκπαιδευτικών και ερευνητικών υπηρεσιών από το Παράρτημά του με αυτούς που ισχύουν και εφαρμόζονται στην έδρα του και ειδικότερα:

1. Το Παράρτημά του να χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς επωνυμία, τον ίδιο ακριβώς διακριτικό τίτλο και το ίδιο ακριβώς σήμα που χρησιμοποιεί και η έδρα του, θα αξιολογείται δε κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια συχνότητα που αξιολογείται και η έδρα του ως αναπόσπαστο μέρος αυτής.

2. Οι διδάσκοντες στο Παράρτημά του να έχουν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την κατοχή θέσης διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού στην έδρα του. Το δε καθεστώς των διδασκόντων στο Παράρτημά του θα πρέπει να είναι αντίστοιχο του καθεστώτος που ισχύει στην έδρα του, όσον αφορά ιδίως τις απαιτήσεις για την ακαδημαϊκή και μισθολογική τους εξέλιξη.

3. Η αναλογία διδασκόντων στο Παράρτημά του σε σχέση με τα τυπικά τους προσόντα να είναι αντίστοιχη με την αναλογία διδασκόντων στην έδρα του. Επίσης, η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων στο Παράρτημα να είναι αντίστοιχη με εκείνη της έδρας του.

4. Οι υπηρεσίες εκπαίδευσης και έρευνας που παρέχονται από το Παράρτημά του να είναι ίδιες με αυτές που παρέχονται στην έδρα του.

5. Οι όροι εισαγωγής των σπουδαστών να είναι αντίστοιχοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.

6. Οι όροι φοίτησης, αξιολόγησης, εξέλιξης και αποφοίτησης των σπουδαστών να είναι ίδιοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.

(iii) την χρηματοδότηση των απαιτούμενων δαπανών για την εγκατάσταση και λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα, το ύψος και η προέλευση της οποίας θα πρέπει να τεκμηριώνονται σε σχετικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, το οποίο θα πρέπει να προσαρτάται στην εν λόγω απόφαση.

(β) νομίμως διορισμένο, στην ίδια ως άνω υπό (α) απόφαση, συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος, αποτελούμενο από τρία (3) ενήλικα άτομα, δύο (2) εκ των οποίων θα πρέπει να διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα ως μέλη του διδακτικού και ερευνητικού του προσωπικού, τα οποία θα πρέπει να εξουσιοδοτούνται να προβαίνουν σε κάθε πράξη ή ενέργεια, όπως και στην υπογραφή και εκτέλεση πάσης φύσεως συμβάσεων, για τις ανάγκες εγκατάστασης, εξοπλισμού, στελέχωσης και λειτουργίας του Παραρτήματος στην Ελλάδα. Ένα εκ των ατόμων που θα διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα, θα πρέπει να ορίζεται επίσημα αντίκλητος του αλλοδαπού ιδρύματος, δεκτικός κάθε επίδοσης από οποιαδήποτε Αρχή και οποιονδήποτε τρίτο που συναλλάσσεται με το Παράρτημα.

(γ) Βεβαίωση εγγραφής του Παραρτήματος ως υποκαταστήματος αλλοδαπής επιχείρησης στο οικείο Επαγγελματικό Επιμελητήριο και ΑΦΜ που θα πρέπει να έχει εκδοθεί από την οικεία ΔΟΥ του τόπου εγκατάστασής του.

2. Μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης κατά τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση που προβλέπεται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, και εφόσον το Παράρτημα είναι έτοιμο να λειτουργήσει, το τριμελές συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος υποβάλλει νέα αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας, αυτή τη φορά για την χορήγηση άδειας λειτουργίας σε αυτό. Στην αίτηση θα τεκμηριώνεται πλήρως, και με κάθε πρόσφορο μέσο, η συνδρομή και επάρκεια των στοιχείων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η άδεια λειτουργίας θα χορηγείται μετά από έλεγχο που θα διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας εντός εξήντα (60) ημερών από την υποβολή της αίτησης, εφόσον η αίτηση είναι πλήρης και επαρκώς τεκμηριωμένη. Κατά τον έλεγχο, το Υπουργείο Παιδείας θα μπορεί να διερευνά με κάθε πρόσφορο μέσο κατά πόσον το Παράρτημα του αλλοδαπού εκπαιδευτικού ιδρύματος στην Ελλάδα θα είναι σε θέση να λειτουργεί όπως και το εκπαιδευτικό ίδρυμα στην έδρα προέλευσης του Παραρτήματος. Εάν από τον έλεγχο προκύψει ότι δεν είναι σε θέση, η αίτηση απορρίπτεται αιτιολογημένα, το δε αλλοδαπό ίδρυμα μπορεί να επανέλθει με νέα αίτησή του εάν αποκαταστήσει την δυνατότητά του να λειτουργεί όπως και η έδρα του, πληρώντας τα στοιχεία της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

3. Μετά την χορήγηση άδειας λειτουργίας κατά τα διαλαμβανόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου πρέπει να αποδεικνύεται από το αλλοδαπό Ίδρυμα ανά πάσα στιγμή σε ενδεχόμενο έλεγχο που μπορεί να διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας στο Παράρτημά του κατά τη διάρκεια λειτουργίας αυτού, εις τρόπον ώστε η χορηγηθείσα σε αυτό άδεια λειτουργίας να μπορεί να ανακληθεί προσωρινά εάν δεν πληρούνται ουσιωδώς οι προδιαγραφές λειτουργίας που ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης για διάστημα ενός (1) έτους προς τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η χορηγηθείσα άδεια λειτουργίας μπορεί να ανακληθεί οριστικά. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να επανατεθεί σε λειτουργία ένα Παράρτημα του οποίου η άδεια λειτουργίας θα έχει ανακληθεί προσωρινά, εάν το αλλοδαπό ίδρυμα με αίτησή του επαρκώς τεκμηριωμένη δεν αποδείξει ότι θεράπευσε τις διαπιστωθείσες στο μεταξύ αδυναμίες του που οδήγησαν στην προσωρινή ανάκληση της άδειας λειτουργίας του και ότι πληροί τις προδιαγραφές της παραγράφου 1 ώστε να μπορεί να επανατεθεί σε νόμιμη λειτουργία.

4. Με Προεδρικά Διατάγματα που θα εκδίδονται με κοινή πρόταση των Υπουργών Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Εξωτερικών, θα μπορούν να επεκτείνονται οι διατάξεις του παρόντος άρθρου και σε αλλοδαπά ιδρύματα που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε χώρες άλλες από αυτές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, προσαρμοσμένες, στο μέτρο που επιβάλλεται, στις απαιτήσεις του ειδικότερου θεσμικού καθεστώτος που διέπει ή θα διέπει τις σχέσεις της χώρας μας με τις άλλες αυτές χώρες.
.

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

Κολλέγια: υπεύθυνη λύση τώρα...

.
Μετά την ανάκληση των αδειών λειτουργίας των κολλεγίων από την Υπουργό Παιδείας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πλέον με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το ζήτημα της παροχής υπηρεσιών ψευδοανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας από τα γνωστά κολλέγια.
.
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 10 του νόμου 3696/2008 που προβλέπει τη δυνατότητα τοπικών κολλεγίων να λειτουργούν σαν ΑΕΙ μέσω διεθνούς franchising και, στη θέση του, να προβλεφθεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που να επιτρέπει στα αναγνωρισμένα από το ΔΟΑΤΑΠ αλλοδαπά ΑΕΙ, τα οποία επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, να εγκατασταθούν στη χώρα μας ως αυθεντικοί επενδυτές στον τομέα της παροχής υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ιδρύοντας στο πλαίσιο της υλοποίησης μιας ξένης άμεσης επένδυσης ένα γνήσιο παράρτημά τους εδώ, το οποίο θα λειτουργεί χωρίς τις εκπτώσεις του franchising, όπως ακριβώς και το μητρικό ίδρυμα στην αλλοδαπή, και τούτο όχι μόνο από την άποψη υποδομών και εξοπλισμού, αλλά και της στελέχωσής του, των όρων εκλογής και εξέλιξης του προσωπικού του, του τρόπου επιλογής των φοιτητών του, του προγράμματος σπουδών του και του τρόπου διδασκαλίας του, της ερευνητικής του δραστηριότητας και των εν γένει κανόνων λειτουργίας του.
.
Εκ παραλλήλου θα πρέπει εμείς να προχωρήσουμε σε βάθος και με γοργούς ρυθμούς στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας και στη βελτίωση του επιπέδου σπουδών που παρέχουμε, προκειμένου να διαφυλάξουμε εν τοις πράγμασι τη διεθνή αξία των πτυχίων μας. Στο πλαίσιο αυτό, η εισαγωγή του ECTS, η προώθηση της αξιολόγησης και η εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή standards ισοδυναμίας σπουδών και διπλωμάτων συνιστούν μέτρα που επιβάλλεται να εφαρμόσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση.
.

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

για τα Κολλέγια...

.
Ζητάμε την ανάκληση των αδειών λειτουργίας που χορηγήθηκαν προεκλογικά σε Κολλέγια που συμπράττουν με αλλοδαπά ΑΕΙ, διότι οι σπουδές που παρέχουν δεν έχουν (εκ του νόμου) τα εχέγγυα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, στο μέτρο που στήθηκαν με σκοπό και προδιαγραφές να παρέχουν μεταλυκειακή εκπαίδευση και κατάρτιση και όχι ανώτατη παιδεία.

Σαν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, έχουμε χρέος απέναντι στα παιδιά που κοπίασαν και κατάφεραν με την αξία τους να εισαχθούν σε μια ανώτατη σχολή στη χώρα μας, να αντιταχθούμε στη διαδικασία χορήγησης αδειών στα εν λόγω Κολλέγια, διότι παραπλανούν τους Έλληνες γονιούς ότι δήθεν – χάρη στην ακριβοπληρωμένη ταμπέλα ενός ξένου Πανεπιστημίου – θα μπορούν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στην Ελλάδα ό,τι θα σπούδαζαν και στο αλλοδαπό μητρικό ίδρυμα στο εξωτερικό, αποκαθιστώντας την αποτυχία τους να εισαχθούν σε μια ελληνική ανώτατη σχολή.

Το άρθρο 10 του νόμου 3696/2008 για τα κολλέγια ανοίγει στην πραγματικότητα ένα παράθυρο στο Σύνταγμά μας και μια μεγάλη πληγή στην κοινωνία μας, επιτρέποντας την εισαγωγή επ’ αμοιβή στην πατρίδα μας αποικιακών τίτλων σπουδών bons pour l’Orient. Για μας, είναι αδιανόητο ακόμη και να σκεφτούμε να επιτρέψουμε σε μη έχοντες τα προσόντα νέους και νέες της χώρας μας, που απέτυχαν να εισαχθούν σε μια ανώτατη σχολή όπως οι καλύτεροι συνάδελφοί τους, να αποκτήσουν τίτλο σπουδών με ίδια με τους τελευταίους επαγγελματικά δικαιώματα, σπουδάζοντας σ’ ένα Κολλέγιο που δεν συστάθηκε καν για να λειτουργήσει σαν Πανεπιστήμιο. Πρόκειται για βάναυση στρέβλωση των διατάξεων του Συντάγματος, των νόμων, ακόμη και της κοινοτικής νομοθεσίας.

Το ζήτημα αυτό, εκτός από σοβαρότατο πλήγμα στην αξιοκρατία, είναι κι ένα πολύπλευρο κοινωνικο-πολιτικό ζήτημα που έχει να κάνει:

α) με την έλλειψη αξιόπιστης μεταλυκειακής εκπαίδευσης και κατάρτισης των παιδιών που δεν επιτυγχάνουν σε μια ανώτατη σχολή στη χώρα μας·

β) με την διαδεδομένη τάση στη σύγχρονη κοινωνία, όπως εκδηλώνεται με την επιδίωξη της μέσης ελληνικής οικογένειας να διασφαλίσει με οποιοδήποτε κόστος ένα «χαρτί» για το παιδί της, που θα του ανοίξει το δρόμο για να διεκδικήσει μια θέση στο ελληνικό Δημόσιο·

γ) με τις πολυσυλλεκτικές πολιτικές μιας παρωχημένης εξουσίας που – για να καθίσταται αρεστή σε όσο το δυνατόν πιο ευρύτερα κοινωνικά στρώματα – επεδίωκε να ικανοποιεί τους πάντες με ρυθμίσεις σαν αυτές του νόμου για τα Κολλέγια, που θυσιάζουν την αξιοκρατία στο βωμό της πρόσκαιρης «τακτοποίησης», η οποία ωστόσο διασφαλίζει μια επίπλαστη κοινωνική ηρεμία όλων των «τακτοποιημένων».

Σαν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι με τέτοιες πολιτικές. Την ίδια, όμως, στιγμή, θα πρέπει να φροντίσουμε να αποκαταστήσουμε και την τρωθείσα αξιοπιστία των δικών μας Πανεπιστημίων από πράξεις και παραλείψεις που μας αποδίδονται. Γι’ αυτό, εμείς πιστεύουμε πως θα πρέπει:

α) να καταργηθεί το άρθρο 10 του νόμου 3696/2008 για τα κολλέγια και να προβλεφθεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που να επιτρέπει στα αναγνωρισμένα από το ΔΟΑΤΑΠ αλλοδαπά ΑΕΙ που επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, να εγκατασταθούν στη χώρα μας ως αυθεντικοί επενδυτές στον τομέα της παροχής υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ιδρύοντας στο πλαίσιο της υλοποίησης μιας ξένης άμεσης επένδυσης ένα γνήσιο παράρτημά τους εδώ, που θα λειτουργεί όμως χωρίς τις εκπτώσεις του franchising, αλλά όπως ακριβώς και το μητρικό ίδρυμα στην αλλοδαπή, και τούτο όχι μόνο από την άποψη των κτηριακών υποδομών και του εξοπλισμού, αλλά και της στελέχωσης, των όρων εκλογής και εξέλιξης του προσωπικού του, του τρόπου επιλογής των φοιτητών του, του προγράμματος σπουδών του, της ερευνητικής του ενασχόλησης και των εν γένει κανόνων λειτουργίας του.

β) να προχωρήσουμε σε βάθος και με γοργούς ρυθμούς τον εκσυγχρονισμό της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας και τη βελτίωση του επιπέδου σπουδών μας, για να διαφυλάξουμε εν τοις πράγμασι τη διεθνή αξία των πτυχίων μας. Στο πλαίσιο αυτό, η εισαγωγή του ECTS και η προώθηση της αξιολόγησης συνιστούν μέτρα που επιβάλλεται να εφαρμοσθούν άμεσα και χωρίς άλλη καθυστέρηση.
.

Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009

άσυλο: τώρα μπορούμε να ελπίζουμε!

.
Τρεις μήνες μετά τη δημοσιοποίηση της Διακήρυξης της Πανεπιστημιακής Κοινότητας του ΑΠΘ για την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και των ακαδημαϊκών ελευθεριών στο Πανεπιστήμιο, που έτυχε απροσδόκητα θερμής υποδοχής από τους συναδέλφους στο ΑΠΘ, η Κοινή Πρωτοβουλία των τριών συνδικαλιστικών οργανώσεων που συγκεντρώσαμε την πλειοψηφία στις εκλογές του ΑΠΘ για την ΠΟΣΔΕΠ στις αρχές του χρόνου, μετά την εκτεταμένη συζήτηση που επακολούθησε κυρίως στο διαδίκτυο, υπέβαλε στις 26.8.2009 στον Πρύτανη του ΑΠΘ, Καθηγητή κ. Αν. Μάνθο, την Πρόταση για το ακαδημαϊκό άσυλο, προκειμένου να κατατεθεί στη Σύγκλητο. Ο κ. Πρύτανης - προς τιμήν του - κατέβασε αμέσως την Πρόταση αυτή στη Σύγκλητο που συνεδρίαζε το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ανοίγοντας θεσμικά το ζήτημα και καλώντας οποιεσδήποτε άλλες συνιστώσες της Πανεπιστημιακής Κοινότητας του ΑΠΘ, κυρίως δε τις φοιτητικές παρατάξεις, να καταθέσουν και τις δικές τους προτάσεις πάνω στο θέμα, προκειμένου η νέα Σύγκλητος να λάβει απόφαση.
.
Είμαστε υπερήφανοι σαν Παράταξη που πρωτοστατήσαμε σ' αυτή τη διαδικασία και, ξεπερνώντας τις δυνάμεις μας, συμβάλαμε στο ν' ανοίξει - για πρώτη φορά σ' ένα ελληνικό ΑΕΙ - μια τέτοια συζήτηση θεσμικά. Ευχαριστούμε τους συναδέλφους των άλλων παρατάξεων για τον καλό αγώνα που δώσαμε μαζί, καθώς και όλους τους συναδέλφους στο ΑΠΘ που στήριξαν αυτή την πρωτοβουλία με την υπογραφή και τη συμπαράστασή τους. Τώρα πια θα συνεχίσουμε τον αγώνα στο πλαίσιο της Συγκλήτου, για να υιοθετηθεί και επίσημα η κοινή μας Πρόταση.
.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να εξακολουθήσουν να στηρίζουν αυτή τη διαδικασία, για να λύσουμε επιτέλους σε τοπικό επίπεδο, στο πλαίσιο του αυτοδιοίκητου του Πανεπιστημίου μας, ένα από τα καυτότερα προβλήματα που ταλανίζουν την Ανώτατη Εκπαίδευση στη χώρα μας μεταπολιτευτικά.
.

η πρόταση για το άσυλο στη Σύγκλητο του ΑΠΘ

.
1. Η Σύγκλητος του ΑΠΘ θα πρέπει, στο πλαίσιο του αυτοδιοίκητου του Πανεπιστημίου μας, να προσδιορίσει και να οριοθετήσει τις πράξεις και τις ενέργειες εκείνες που σαφώς καταστρατηγούν το Ακαδημαϊκό Άσυλο. Στο πλαίσιο αυτό, μεταξύ των πράξεων και των ενεργειών εκείνων που αδιαμφισβήτητα καταπατούν το Ακαδημαϊκό Άσυλο περιλαμβάνονται και οι ακόλουθες:

α) Άσκηση σωματικής βίας ή απειλή άσκησης σωματικής βίας κατά οιουδήποτε βρίσκεται ή κινείται εντός της Πανεπιστημιούπολης, περιλαμβανομένων ιδίως των φυλάκων ή θυρωρών του Πανεπιστημίου κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

β) Ληστεία κατά προσώπου που βρίσκεται ή κινείται εντός της Πανεπιστημιούπολης.

γ) Συγκέντρωση, αποθήκευση ή χρήση όπλων ή αυτοσχέδιων βομβών εντός του Πανεπιστημίου και από οποιοδήποτε χώρο αυτού.

δ) Καταστροφή ή λεηλασία Πανεπιστημιακών χώρων κατόπιν επίθεσης ή επιδρομής ατόμων απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονται.

ε) Διάρρηξη κτηρίου, αίθουσας ή γραφείου οποιουδήποτε Πανεπιστημιακού χώρου.

στ) Καταστροφή ή διάρρηξη αυτοκινήτων που σταθμεύουν εντός της Πανεπιστημιούπολης.

ζ) Κράτηση ομήρων ή παρεμπόδιση της εξόδου από ένα Πανεπιστημιακό χώρο οιουδήποτε ατόμου βρίσκεται στο χώρο αυτό, από άτομα που ενεργούν συλλογικά απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονται.

η) Κατάληψη Πανεπιστημιακών χώρων από εξωπανεπιστημιακά στοιχεία.

θ) Παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης σε Πανεπιστημιακούς χώρους οιωνδήποτε διδασκόντων, φοιτητών ή εργαζομένων στους χώρους αυτούς ή όποιων άλλων κάνουν νόμιμη χρήση των χώρων αυτών.

ι) Διάλυση ή παρεμπόδιση με τη βία από άτομα που ενεργούν συλλογικά, απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονται, οποιασδήποτε ελεύθερης συνάθροισης λαμβάνει χώρα στους Πανεπιστημιακούς χώρους, περιλαμβανομένων ιδίως των συνεδριάσεων συλλογικών πανεπιστημιακών οργάνων.

2. Εναπόκειται κατ’ αρχήν στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ να προφυλάσσει η ίδια με ειρηνική κινητοποίηση και υπευθυνότητα το Ακαδημαϊκό Άσυλο όταν αυτό παραβιάζεται ή απειλείται από τις παραπάνω πράξεις ή ενέργειες.

3. Στην περίπτωση κατά την οποία η Πανεπιστημιακή Κοινότητα αδυνατεί να διαφυλάξει η ίδια το Ακαδημαϊκό Άσυλο όταν αυτό παραβιάζεται ή απειλείται από τις παραπάνω πράξεις ή ενέργειες, τότε θα πρέπει να παρεμβαίνουν οι φύλακες του ΑΠΘ, στη βάση προκαθορισμένου σχεδίου, για να προστατεύουν αυτοί το Ακαδημαϊκό Άσυλο, τελώντας σε κάθε περίπτωση υπό τις οδηγίες και τον έλεγχο των Πρυτανικών Αρχών. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να λειτουργεί μέσα στο Πανεπιστήμιο μια δύναμη φύλαξης με αποτελεσματικές δυνατότητες επέμβασης για αποτροπή και προστασία.

4. Εάν και οι φύλακες του ΑΠΘ αδυνατούν να προστατεύσουν το Ακαδημαϊκό Άσυλο όταν παρεμβαίνουν ή αν κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, τότε το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ θα πρέπει να εφαρμόζει, σαν ύστατο μέτρο, το νόμο για την προστασία του Ακαδημαϊκού Ασύλου από την Πολιτεία.
.
Η ανωτέρω Πρόταση δημοσιεύτηκε πρώτα εδώ.
.