.
Το πλιάτσικο του προϋπολογισμού που πάει στην Παιδεία θα πρέπει να σταματήσει ΕΔΩ & ΤΩΡΑ!
Αν το κόστος της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων με το νέο σύστημα πέρασε από τα 42 εκατ. Ευρώ πέρυσι στα 56 φέτος, όπως ισχυρίστηκε πρόσφατα στη Βουλή ο κ. Υφυπουργός (δείτε κατωτέρω το σχετικό απόσπασμα της ομιλίας του), επιβαρύνοντας έτσι τον Έλληνα φορολογούμενο κατά 14 εκατ. παραπάνω, τότε θα πρέπει να καταργηθεί ΑΜΕΣΩΣ το νέο σύστημα, να απελευθερωθεί πλήρως η επιλογή των φοιτητών με την εισαγωγή προσωρινά της πιστωτικής βιβλιοκάρτας, διά της οποίας θα επιδοτηθούν οι φοιτητές του εαρινού εξαμήνου με το ποσό των 21 εκατ. Ευρώ pro rata κατανεμημένου για την προμήθεια όποιου συγγράμματος επιθυμούν από συμβεβλημένους εκδοτικούς οίκους, μέχρι να εισαχθεί το e-book μέσω του προγράμματος του ΕΔΕΤ.
Απόσπασμα από την ομιλία του κ. Πανάρετου, Υφυπουργού Παιδείας, στη Βουλή για τον προϋπολογισμό:
"Εκατόν δέκα εκατομμύρια στοίχισαν το 2009 γενικά τα συγγράμματα. Τα εκατόν δέκα εκατομμύρια είναι ένα πολύ μεγάλο ποσό και πολλαπλασιάζεται. Στα πανεπιστήμια από 42 που ήταν πήγε στα 56. Και τι έχουμε; Εδώ έχουμε μια πολλαπλή στρέβλωση. Έχουμε και στρέβλωση της αγοράς, που έχουμε φτιάξει μια κλειστή αγορά, δηλαδή υπάρχουν εκδότες οι οποίοι υφίστανται μόνο και μόνο για να δίνουν και να μοιράζουν τα πανεπιστημιακά συγγράμματα, αλλά έχουμε και άλλες στρεβλώσεις. Επειδή ακριβώς έχουμε αυτό το σύστημα, έχουμε ένα μοναδικό βιβλίο. Ένα στο σχολείο, ένα στο γυμνάσιο, ένα στο λύκειο, ένα στο πανεπιστήμιο. Θα μπορούσε κανείς με έναν υπολογισμό να δει ότι αν πηγαίναμε σε μια λογική του ηλεκτρονικού βιβλίου με 300 εκατομμύρια ευρώ θα μπορούσαμε να προμηθεύσουμε όλες τους μαθητές σχολείου, γυμνασίου, λυκείου και τους φοιτητές πανεπιστημίου και ΤΕΙ με κάτι το οποίο θα τους ακολουθούσε σε όλη τους την πορεία και θα αντιμετώπιζε και το πρόβλημα του πολλαπλού βιβλίου, αφού ένα ηλεκτρονικό βιβλίο έχει τη δυνατότητα να αποθηκεύει μέχρι 3.000 βιβλία. Και εδώ δεν έχουμε μόνο την αντιμετώπιση του οικονομικού προβλήματος. Έχουμε την αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού προβλήματος. Θα γνωρίζετε ίσως ότι για να φτιαχτεί μια σελίδα Α4, χρειάζονται δέκα λίτρα νερό. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς τι σημαίνει μια διαφορετική προσέγγιση με το ηλεκτρονικό βιβλίο. Και αν μάλιστα μπούμε στη λογική του ηλεκτρονικού βιβλίου μπορεί επίσης κανείς να δει ότι με 20 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο θα μπορούμε να διατηρούμε αυτό το σύστημα, δίνοντας νέα ηλεκτρονικά βιβλία στους μαθητές που θα μπαίνουν στο εκπαιδευτικό σύστημα."
.
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
ΕΤΟΣ ... 2010
Το 2010 σηματοδοτεί το τέλος - κιόλας - της πρώτης δεκαετίας του εικοστού πρώτου αιώνα... Ευχόμαστε η νέα χρονιά να φέρει σε όλους εμάς προσωπικά και συλλογικά, στη χώρα μας που περνάει δύσκολες στιγμές, αλλά και σ' όλο τον κόσμο καλύτερες μέρες, ειρηνικές και ελπιδοφόρες.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ Α.Π.Θ.
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Η πρόταση της Συσπείρωσης για το άσυλο
.
Επτά (7) μήνες μετά την Πρόταση της Κοινής Πρωτοβουλίας, χαιρετίζουμε την κατάθεση - επιτέλους - και μιας άλλης πρότασης, διαφορετικής, πλην αυτή τη φορά συγκεκριμένης, που δημοσιοποίησε σήμερα η Συσπείρωση των Πανεπιστημιακών του ΑΠΘ και του ΠΑΜΑΚ, πρόταση την οποία επαναδημοσιεύουμε εδώ για να συζητηθεί. Αν και συνιστά σαφή πρόοδο σε σχέση με προηγούμενες θέσεις της παράταξης αυτής για το θέμα της προστασίας του ακαδημαϊκού ασύλου, στην πραγματικότητα η πρόταση αυτή είναι ανεδαφική, ανεφάρμοστη και ιδεολογικά φορτισμένη, όπως αποδεικνύουμε εδώ.
Τώρα που ξανάνοιξε η συζήτηση σε εθνικό πλέον επίπεδο για το τί πρέπει να κάνουμε σαν αυτοδιοικούμενη κοινότητα στο πλαίσιο του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου προστασίας του ακαδημαϊκού ασύλου, το οποίο δεν προτίθεται ν' αλλάξει η Κυβέρνηση, καλούμε τη δική μας Πανεπιστημιακή Κοινότητα ν' αποφασίσει τί θέλει, τί μπορεί να κάνει και πώς πρέπει ν' αντιμετωπίζει καταστάσεις ανάγκης στους χώρους του Πανεπιστημίου.
Δεν είμαστε αισιόδοξοι ότι σε κλίμα κατατρομοκράτησης των υπευθύνων ακαδημαϊκών οργάνων όπως αυτό που βίωσε ο Πρύτανης πριν λίγες μέρες μπορεί να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση πάνω σ' ένα τόσο φλέγον ζήτημα, όμως κάποια στιγμή θα πρέπει επίσης ν' αποφασίσουμε, συνάδελφοι, αν εξακολουθούμε νάχουμε δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο κι αν μπορούμε ακόμη να συζητάμε και ν' αποφασίζουμε για ο,τιδήποτε μας αφορά ή αν για ορισμένα θέματα δεν μπορούμε καν να μιλάμε, πόσο μάλλον ν' αποφασίζουμε, οπότε και θα συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω απ' το δάκτυλό μας και να ρίχνουμε τις ευθύνες μας σε τρίτους, ζητώντας, όπως το πράττει η Συσπείρωση, από την Πολιτεία να νομοθετήσει ξανά, να φέρει τα πίσω μπρος και τα πάνω κάτω, γιατί αυτός ο νόμος δεν μας αρέσει κι ο άλλος μας ξυνίζει.
Το θέμα, όμως, εξαντλήθηκε, ό,τι ειπώθηκε ειπώθηκε, έχουμε δύο προτάσεις τώρα, αν κατατεθεί και τρίτη ακόμη καλύτερα, ας πάμε στη Σύγκλητο κι ας αποφασίσει αυτή τί θέλει. Κι αν δεν μπορεί ν' αποφασίσει διότι ενδεχομένως να μην της το επιτρέψουν, θα έχουμε τη δημοκρατία που μας αξίζει στο κάτω-κάτω...
Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, κάτι: ήρωας δεν ζητάμε να γίνει κανένας για να πάψουν συνάδελφοι να κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς. Το καθήκον μας όλοι το γνωρίζουμε ποιό είναι. Όπως και τα όριά μας. Να μην κοροϊδευόμαστε όμως μεταξύ μας.
.
Επτά (7) μήνες μετά την Πρόταση της Κοινής Πρωτοβουλίας, χαιρετίζουμε την κατάθεση - επιτέλους - και μιας άλλης πρότασης, διαφορετικής, πλην αυτή τη φορά συγκεκριμένης, που δημοσιοποίησε σήμερα η Συσπείρωση των Πανεπιστημιακών του ΑΠΘ και του ΠΑΜΑΚ, πρόταση την οποία επαναδημοσιεύουμε εδώ για να συζητηθεί. Αν και συνιστά σαφή πρόοδο σε σχέση με προηγούμενες θέσεις της παράταξης αυτής για το θέμα της προστασίας του ακαδημαϊκού ασύλου, στην πραγματικότητα η πρόταση αυτή είναι ανεδαφική, ανεφάρμοστη και ιδεολογικά φορτισμένη, όπως αποδεικνύουμε εδώ.
Τώρα που ξανάνοιξε η συζήτηση σε εθνικό πλέον επίπεδο για το τί πρέπει να κάνουμε σαν αυτοδιοικούμενη κοινότητα στο πλαίσιο του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου προστασίας του ακαδημαϊκού ασύλου, το οποίο δεν προτίθεται ν' αλλάξει η Κυβέρνηση, καλούμε τη δική μας Πανεπιστημιακή Κοινότητα ν' αποφασίσει τί θέλει, τί μπορεί να κάνει και πώς πρέπει ν' αντιμετωπίζει καταστάσεις ανάγκης στους χώρους του Πανεπιστημίου.
Δεν είμαστε αισιόδοξοι ότι σε κλίμα κατατρομοκράτησης των υπευθύνων ακαδημαϊκών οργάνων όπως αυτό που βίωσε ο Πρύτανης πριν λίγες μέρες μπορεί να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση πάνω σ' ένα τόσο φλέγον ζήτημα, όμως κάποια στιγμή θα πρέπει επίσης ν' αποφασίσουμε, συνάδελφοι, αν εξακολουθούμε νάχουμε δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο κι αν μπορούμε ακόμη να συζητάμε και ν' αποφασίζουμε για ο,τιδήποτε μας αφορά ή αν για ορισμένα θέματα δεν μπορούμε καν να μιλάμε, πόσο μάλλον ν' αποφασίζουμε, οπότε και θα συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω απ' το δάκτυλό μας και να ρίχνουμε τις ευθύνες μας σε τρίτους, ζητώντας, όπως το πράττει η Συσπείρωση, από την Πολιτεία να νομοθετήσει ξανά, να φέρει τα πίσω μπρος και τα πάνω κάτω, γιατί αυτός ο νόμος δεν μας αρέσει κι ο άλλος μας ξυνίζει.
Το θέμα, όμως, εξαντλήθηκε, ό,τι ειπώθηκε ειπώθηκε, έχουμε δύο προτάσεις τώρα, αν κατατεθεί και τρίτη ακόμη καλύτερα, ας πάμε στη Σύγκλητο κι ας αποφασίσει αυτή τί θέλει. Κι αν δεν μπορεί ν' αποφασίσει διότι ενδεχομένως να μην της το επιτρέψουν, θα έχουμε τη δημοκρατία που μας αξίζει στο κάτω-κάτω...
Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, κάτι: ήρωας δεν ζητάμε να γίνει κανένας για να πάψουν συνάδελφοι να κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς. Το καθήκον μας όλοι το γνωρίζουμε ποιό είναι. Όπως και τα όριά μας. Να μην κοροϊδευόμαστε όμως μεταξύ μας.
.
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
οι αυτεπάγγελτοι κι οι αυτοδιοικούμενοι...
.
Ίσως ο ιστορικός να καταγράψει τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου 2009 σαν μια μέρα σταθμό στη μεταπολιτευτική ιστορία του ελληνικού πανεπιστημίου. Ήταν η πρώτη φορά που η Πολιτεία εφήρμοσε το νόμο σ' ένα ΑΠΘ που βίωνε για έκτο συνεχές σαββατόβραδο μια κατάσταση ανάγκης, οφειλόμενη στη δράση λίγων δεκάδων παραβατικών στοιχείων.
Στο μεταξύ, η Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ εξακολουθεί να κοιμάται ήσυχα, όπως κι εκείνες τις πρώτες πρωινές κυριακάτικες ώρες της 6ης Δεκεμβρίου. Και μαζί της όλη η Πανεπιστημιακή Κοινότητα της χώρας, που δεν τολμά να μιλήσει και κρύβεται πίσω απ' το δάχτυλό της, αφήνοντας άλλους να βγάλουν τα κάστανα απ' τη φωτιά, τους αυτεπάγγελτους, τους οποίους ανά πάσα ώρα και στιγμή, αν κάνουν καμιά στραβή, είν' έτοιμη να καταγγείλει ότι παραβίασαν το άσυλο!
Έτσι, όμως, συνάδελφοι, μπορούμε να κοροϊδεύουμε μόνο τους εαυτούς μας. Κι αυτό γιατί δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα τί θέλουμε: πότε θεωρούμε εμείς ότι παραβιάζεται το άσυλό μας; έχουμε αποφασίσει ποιές ενέργειες το παραβιάζουν; έχουμε αποφασίσει τί κάνουμε όταν κάποιοι προβούν σ' αυτές τις ενέργειες;
Εμείς αυτό προτείνουμε: να καθήσουμε κάτω και να συμφωνήσουμε μεταξύ μας ποιές ενέργειες παραβιάζουν το δικό μας άσυλο, ημών των ... αυτοδιοίκητων, και τί κάνουμε ΕΜΕΙΣ όταν συμβεί κάτι τέτοιο. Το τί κάνει η Πολιτεία, είναι δικό της θέμα. Είναι και δικό μας σίγουρα. Αφού πρώτα όμως αποκτήσουμε το δικαίωμα διά να ομιλούμε. Και τώρα, εφόσον δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εμείς οι αυτοδιοικούμενοι πότε κάποιος παραβιάζει το δικό μας άσυλο και τί κάνουμε εμείς για ν' αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση, καλύτερα να σιωπήσουμε και ν' αφήσουμε τους αυτεπάγγελτους να βγάλουν τα κάστανά μας απ' τη φωτιά. Από σεβασμό και προς την Κοινωνία που πληρώνει τους μισθούς μας, και προς τη Δημοκρατία που φτιάχνει τους νόμους.
.
Ίσως ο ιστορικός να καταγράψει τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 6 Δεκεμβρίου 2009 σαν μια μέρα σταθμό στη μεταπολιτευτική ιστορία του ελληνικού πανεπιστημίου. Ήταν η πρώτη φορά που η Πολιτεία εφήρμοσε το νόμο σ' ένα ΑΠΘ που βίωνε για έκτο συνεχές σαββατόβραδο μια κατάσταση ανάγκης, οφειλόμενη στη δράση λίγων δεκάδων παραβατικών στοιχείων.
Στο μεταξύ, η Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ εξακολουθεί να κοιμάται ήσυχα, όπως κι εκείνες τις πρώτες πρωινές κυριακάτικες ώρες της 6ης Δεκεμβρίου. Και μαζί της όλη η Πανεπιστημιακή Κοινότητα της χώρας, που δεν τολμά να μιλήσει και κρύβεται πίσω απ' το δάχτυλό της, αφήνοντας άλλους να βγάλουν τα κάστανα απ' τη φωτιά, τους αυτεπάγγελτους, τους οποίους ανά πάσα ώρα και στιγμή, αν κάνουν καμιά στραβή, είν' έτοιμη να καταγγείλει ότι παραβίασαν το άσυλο!
Έτσι, όμως, συνάδελφοι, μπορούμε να κοροϊδεύουμε μόνο τους εαυτούς μας. Κι αυτό γιατί δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα τί θέλουμε: πότε θεωρούμε εμείς ότι παραβιάζεται το άσυλό μας; έχουμε αποφασίσει ποιές ενέργειες το παραβιάζουν; έχουμε αποφασίσει τί κάνουμε όταν κάποιοι προβούν σ' αυτές τις ενέργειες;
Εμείς αυτό προτείνουμε: να καθήσουμε κάτω και να συμφωνήσουμε μεταξύ μας ποιές ενέργειες παραβιάζουν το δικό μας άσυλο, ημών των ... αυτοδιοίκητων, και τί κάνουμε ΕΜΕΙΣ όταν συμβεί κάτι τέτοιο. Το τί κάνει η Πολιτεία, είναι δικό της θέμα. Είναι και δικό μας σίγουρα. Αφού πρώτα όμως αποκτήσουμε το δικαίωμα διά να ομιλούμε. Και τώρα, εφόσον δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εμείς οι αυτοδιοικούμενοι πότε κάποιος παραβιάζει το δικό μας άσυλο και τί κάνουμε εμείς για ν' αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση, καλύτερα να σιωπήσουμε και ν' αφήσουμε τους αυτεπάγγελτους να βγάλουν τα κάστανά μας απ' τη φωτιά. Από σεβασμό και προς την Κοινωνία που πληρώνει τους μισθούς μας, και προς τη Δημοκρατία που φτιάχνει τους νόμους.
.
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Ένας χρόνος μετά...
Πέρασε ένας χρόνος από τα δικά μας Δεκεμβριανά κι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν έχει ακόμη συμφωνήσει πώς θα προστατεύσει - στο μέτρο που περνάει απ' το χέρι της - το δημόσιο χώρο που μας ανέθεσε να διαχειριστούμε ο Έλληνας φορολογούμενος.Όταν οι τρεις Παρατάξεις της Κοινής Πρωτοβουλίας ξεκινήσαμε τη διαδικασία διαμόρφωσης ενός πλαισίου αρχών για την προάσπιση του ακαδημαϊκού ασύλου, αποφασίσαμε να τις δημοσιοποιήσουμε σ' ένα περιβάλλον ηρεμίας, που θα μας επέτρεπε να σκεφτούμε νηφάλια τί έπρεπε να κάνουμε για ν' αντιμετωπίσουμε καταστάσεις δύσκολες, σαν κι αυτές που ελπίζουμε κι ευχόμαστε να μην (ξανα)ζήσουμε, ούτε τις επόμενες ημέρες, ούτε και στο μέλλον.
Ακόμη περιμένουμε από τον κ. Πρύτανη να κατεβάσει, όπως υποσχέθηκε, την Πρότασή μας για απόφαση στη Σύγκλητο. Κατανοούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κατά τη συζήτηση καυτών θεμάτων σε μια Σύγκλητο που κινδυνεύει ανά πάσα ώρα και στιγμή να γίνει όμηρος ταραξιών. Είναι κι αυτός, όμως, ένας λόγος να επισπεύσει τις διαδικασίες υιοθέτησης ενός πλαισίου αρχών, που αποτυπώνουν το αυτονόητο: τί κάνουμε εμείς για να προστατεύσουμε το δικό μας χώρο και τις δικές μας ελευθερίες μέσα στο χώρο μας.
Δεν έχουμε σκοπό να κινδυνολογήσουμε. Ούτε και χρειάζεται πια, αφού πλέον ζούμε μέσα στον κίνδυνο. Τί άλλο να μας συμβεί, άραγε, που δεν μας συνέβη; Τί άλλο πια; Εδώ και πάνω από ένα μήνα, κάθε σαββατόβραδο το campus του ΑΠΘ γίνεται πεδίο μάχης και τα κτήριά του χώροι λεηλασίας. Όμως, συνάδελφοι, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Εμείς τόπαμε και το ξανάπαμε εν καιρώ, το ξαναλέμε και τώρα: Εν θερμώ, τίποτα δεν μπορεί ν’ αποφασισθεί και τίποτα δεν πρόκειται ν’ αποφασισθεί.
Συνεπώς, ζητάμε από το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ να υιοθετήσει εδώ και τώρα προσωρινά την Πρόταση της Κοινής Πρωτοβουλίας που υποβλήθηκε στην Σύγκλητο στις 26.8.2009, και να ενεργήσει τα δέοντα με βάση την πρόταση αυτή. Άλλη πρόταση δεν υπήρξε. Ούτε και σοβαρός αντίλογος στην Πρότασή μας. Το θέμα έχει εξαντληθεί. Με τον τρόπο αυτό, το Πρυτανικό Συμβούλιο θα θωρακίσει θεσμικά το χώρο μας και θα αποτρέψει οποιουσδήποτε από το να διανοηθούν να τον παραβιάσουν ή να τον καταστρέψουν τις προσεχείς ημέρες.
Από ’κει και πέρα, ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
.
Πιστωτική Βιβλιοκάρτα
.
Σ’ ένα Πανεπιστήμιο που δεν ήταν έτοιμο να το εφαρμόσει και σε μια εκδοτική αγορά που δεν ήταν προετοιμασμένη να το παρακολουθήσει, επιβλήθηκε το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων, που, στην θεωρητική του σύλληψη, αποτελεί μεν πρόοδο σε σχέση με το προηγούμενο, στο μέτρο που η Πολιτεία εξακολουθεί να χρηματοδοτεί ένα σύγγραμμα, που τώρα επιλέγεται μεταξύ περισσοτέρων που θα πρέπει να προτείνονται από τον διδάσκοντα, στην πράξη, όμως, δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυσε: αξεπέραστα γραφειοκρατικά προβλήματα στις σχολές, οι φοιτητές να εξακολουθούν να «επιλέγουν» κατά κανόνα το υποδεικνυόμενο από τον διδάσκοντα σύγγραμμα, η απόκτηση του οποίου τώρα πια καθυστερεί, με αποτέλεσμα να πέφτει για δεύτερο συνεχές εξάμηνο το επίπεδο σπουδών.
Από την εφαρμογή του νέου συστήματος, προκύπτει η ανάγκη να περάσουμε πλέον σ’ ένα πιο σύγχρονο, ισοδυνάμου αποτελέσματος, σύστημα δωρεάν πρόσβασης του φοιτητή στο πανεπιστημιακό σύγγραμμα. Γι’ αυτό, θα πρέπει να ζητήσουμε την παροχή στοιχείων από το Υπουργείο μετά τον ένα χρόνο εφαρμογής του νέου συστήματος, ώστε να διαπιστώσουμε αν πληρώνουμε τελικά λιγότερα, τα ίδια ή περισσότερα σε σχέση με αυτά που πληρώναμε με το προηγούμενο σύστημα. Και στη βάση αυτών των στοιχείων, να αξιολογήσουμε το νέο σύστημα, λαμβάνοντας υπόψη και τις δυσλειτουργίες που επέφερε στην πράξη, πριν προχωρήσουμε στη διατύπωση πρότασης για την αναμόρφωσή του.
Τί κόστιζε κατ’ έτος το προηγούμενο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Τί κοστίζει τώρα (συμπληρώσαμε ήδη έτος) το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Αναγωγή σε μέσο φοιτητή για να μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα, λαμβανομένης υπόψη και της ανόδου των τιμών από το έτος 2007-2008 στο 2008-2009.
Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την επιλογή; Δηλαδή, τώρα τα παιδιά προτιμούν πράγματι να προμηθευτούν σύγγραμμα πέραν αυτού που τους προτείνει ο διδάσκων ή επιλέγουν και πάλι το ίδιο; Η απάντηση εδώ είναι μάλλον όχι. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την έγκαιρη διανομή συγγραμμάτων; Η απάντηση εδώ είναι οπωσδήποτε όχι, διότι καθυστερούν τώρα τα παιδιά να πάρουν συγγράμματα. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς το γενικό κόστος διαχείρισής του; Σίγουρα όχι, διότι με το νέο σύστημα η γραφειοκρατία έπνιξε τις σχολές μας και τα προβλήματα υπάρχουν και με τη χρήση ηλεκτρονικών προγραμμάτων διαχείρισης των δηλώσεων συγγραμμάτων.
Με δεδομένο ότι το νέο σύστημα δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα φιλοδοξούσε να λύσει, αυτό που μένει για να το αξιολογήσουμε σε σχέση με το παλιότερο, είναι να δούμε κι αν μας κοστίζει περισσότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το καταργήσουμε ΑΜΕΣΩΣ) ή αν μας κοστίζει λιγότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το σκεφτούμε, εκτός αν υπάρχει άλλη πρόταση).
Με αυτή την επιφύλαξη, πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να περάσουμε σ’ ένα νέο σύστημα όχι χορήγησης βιβλίων, αλλά επιδότησης της προμήθειάς τους από τον φοιτητή. Γι’ αυτό προτείνουμε την ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ. Λαμβανομένου υπόψη του μέσου όρου της εξαμηνιαίας δαπάνης ανά φοιτητή και ανά Τμήμα που αναλογούσε το 2007-2008 με το παλιό σύστημα και το 2008-2009 με το νέο σύστημα, θα πρέπει να δίνεται σε κάθε φοιτητή κάθε τμήματος με την έναρξη του κάθε εξαμήνου μια ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ που θα πιστώνεται από το Υπουργείο με το ποσό που θα καλύπτει τη μέση δαπάνη του φοιτητή για να προμηθεύεται βιβλία για την φοίτησή του. Το Υπουργείο θα συμβάλλεται με τους εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία κλπ., και θα πετυχαίνει καλύτερες τιμές συγκεντρωτικά. Ο φοιτητής θα προσέρχεται σε όποιο συνεργαζόμενο εκδοτικό οίκο ή βιβλιοπωλείο για να προμηθεύεται τα βιβλία της επιλογής του.
Π.χ., στο Τμήμα Νομικής ΑΠΘ, κόστισε στο Υπουργείο σε τιμές εκδότη η διανομή βιβλίων και κωδίκων το εαρινό εξάμηνο 2008-2009 για τους φοιτητές του β’ εξαμήνου το ποσό των 500 Ε ανά φοιτητή κατά μέσο όρο. Το εαρινό εξάμηνο 2009-2010 δίνω στον φοιτητή του β’ εξαμήνου μια Πιστωτική Βιβλιοκάρτα, που θα έχει πιστωθεί από το Υπουργείο με το ποσό των 500 Ε. Και τούτο, με την έναρξη των μαθημάτων. Ο φοιτητής θα μπορεί να χρησιμοποιήσει την πιστωτική του σε οποιοδήποτε συμβεβλημένο εκδοτικό οίκο/βιβλιοπωλείο. Οι εκδοτικοί οίκοι θάχουν στο μεταξύ συμβληθεί με το Υπουργείο διότι θα τους γνωρίζουμε ήδη από την προηγούμενη χρονιά. Την επόμενη χρονιά, και νέοι εκδοτικοί οίκοι θα μπαίνουν στο παιγνίδι του ανταγωνισμού και θα συμβάλλεται και μ’ αυτούς το Υπουργείο.
Στο μεταξύ, και εκ παραλλήλου, θα πρέπει να επεκτείνουμε τις κοινές βιβλιοθήκες, να ενισχύσουμε τις ηλεκτρονικές και να γενικεύσουμε τη χρήση στην εκπαιδευτική διαδικασία ηλεκτρονικών φακέλων εργασίας, διότι η ουσιαστική άνοδος του επιπέδου σπουδών θα προκύψει χάρη στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μας παρέχουν στον τομέα αυτό οι νέες τεχνολογίες, το κόστος εφαρμογής των οποίων δεν συγκρίνεται με το τί καταβάλλουμε για να εξοπλίσουμε τους φοιτητές μας με έντυπα εγχειρίδια.
.
Σ’ ένα Πανεπιστήμιο που δεν ήταν έτοιμο να το εφαρμόσει και σε μια εκδοτική αγορά που δεν ήταν προετοιμασμένη να το παρακολουθήσει, επιβλήθηκε το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων, που, στην θεωρητική του σύλληψη, αποτελεί μεν πρόοδο σε σχέση με το προηγούμενο, στο μέτρο που η Πολιτεία εξακολουθεί να χρηματοδοτεί ένα σύγγραμμα, που τώρα επιλέγεται μεταξύ περισσοτέρων που θα πρέπει να προτείνονται από τον διδάσκοντα, στην πράξη, όμως, δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυσε: αξεπέραστα γραφειοκρατικά προβλήματα στις σχολές, οι φοιτητές να εξακολουθούν να «επιλέγουν» κατά κανόνα το υποδεικνυόμενο από τον διδάσκοντα σύγγραμμα, η απόκτηση του οποίου τώρα πια καθυστερεί, με αποτέλεσμα να πέφτει για δεύτερο συνεχές εξάμηνο το επίπεδο σπουδών.
Από την εφαρμογή του νέου συστήματος, προκύπτει η ανάγκη να περάσουμε πλέον σ’ ένα πιο σύγχρονο, ισοδυνάμου αποτελέσματος, σύστημα δωρεάν πρόσβασης του φοιτητή στο πανεπιστημιακό σύγγραμμα. Γι’ αυτό, θα πρέπει να ζητήσουμε την παροχή στοιχείων από το Υπουργείο μετά τον ένα χρόνο εφαρμογής του νέου συστήματος, ώστε να διαπιστώσουμε αν πληρώνουμε τελικά λιγότερα, τα ίδια ή περισσότερα σε σχέση με αυτά που πληρώναμε με το προηγούμενο σύστημα. Και στη βάση αυτών των στοιχείων, να αξιολογήσουμε το νέο σύστημα, λαμβάνοντας υπόψη και τις δυσλειτουργίες που επέφερε στην πράξη, πριν προχωρήσουμε στη διατύπωση πρότασης για την αναμόρφωσή του.
Τί κόστιζε κατ’ έτος το προηγούμενο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Τί κοστίζει τώρα (συμπληρώσαμε ήδη έτος) το νέο σύστημα διανομής συγγραμμάτων; Αναγωγή σε μέσο φοιτητή για να μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα, λαμβανομένης υπόψη και της ανόδου των τιμών από το έτος 2007-2008 στο 2008-2009.
Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την επιλογή; Δηλαδή, τώρα τα παιδιά προτιμούν πράγματι να προμηθευτούν σύγγραμμα πέραν αυτού που τους προτείνει ο διδάσκων ή επιλέγουν και πάλι το ίδιο; Η απάντηση εδώ είναι μάλλον όχι. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς την έγκαιρη διανομή συγγραμμάτων; Η απάντηση εδώ είναι οπωσδήποτε όχι, διότι καθυστερούν τώρα τα παιδιά να πάρουν συγγράμματα. Βελτιώθηκε το σύστημα ως προς το γενικό κόστος διαχείρισής του; Σίγουρα όχι, διότι με το νέο σύστημα η γραφειοκρατία έπνιξε τις σχολές μας και τα προβλήματα υπάρχουν και με τη χρήση ηλεκτρονικών προγραμμάτων διαχείρισης των δηλώσεων συγγραμμάτων.
Με δεδομένο ότι το νέο σύστημα δημιούργησε περισσότερα προβλήματα απ’ όσα φιλοδοξούσε να λύσει, αυτό που μένει για να το αξιολογήσουμε σε σχέση με το παλιότερο, είναι να δούμε κι αν μας κοστίζει περισσότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το καταργήσουμε ΑΜΕΣΩΣ) ή αν μας κοστίζει λιγότερο από το παλιότερο (περίπτωση κατά την οποία θα πρέπει να το σκεφτούμε, εκτός αν υπάρχει άλλη πρόταση).
Με αυτή την επιφύλαξη, πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να περάσουμε σ’ ένα νέο σύστημα όχι χορήγησης βιβλίων, αλλά επιδότησης της προμήθειάς τους από τον φοιτητή. Γι’ αυτό προτείνουμε την ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ. Λαμβανομένου υπόψη του μέσου όρου της εξαμηνιαίας δαπάνης ανά φοιτητή και ανά Τμήμα που αναλογούσε το 2007-2008 με το παλιό σύστημα και το 2008-2009 με το νέο σύστημα, θα πρέπει να δίνεται σε κάθε φοιτητή κάθε τμήματος με την έναρξη του κάθε εξαμήνου μια ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΡΤΑ που θα πιστώνεται από το Υπουργείο με το ποσό που θα καλύπτει τη μέση δαπάνη του φοιτητή για να προμηθεύεται βιβλία για την φοίτησή του. Το Υπουργείο θα συμβάλλεται με τους εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία κλπ., και θα πετυχαίνει καλύτερες τιμές συγκεντρωτικά. Ο φοιτητής θα προσέρχεται σε όποιο συνεργαζόμενο εκδοτικό οίκο ή βιβλιοπωλείο για να προμηθεύεται τα βιβλία της επιλογής του.
Π.χ., στο Τμήμα Νομικής ΑΠΘ, κόστισε στο Υπουργείο σε τιμές εκδότη η διανομή βιβλίων και κωδίκων το εαρινό εξάμηνο 2008-2009 για τους φοιτητές του β’ εξαμήνου το ποσό των 500 Ε ανά φοιτητή κατά μέσο όρο. Το εαρινό εξάμηνο 2009-2010 δίνω στον φοιτητή του β’ εξαμήνου μια Πιστωτική Βιβλιοκάρτα, που θα έχει πιστωθεί από το Υπουργείο με το ποσό των 500 Ε. Και τούτο, με την έναρξη των μαθημάτων. Ο φοιτητής θα μπορεί να χρησιμοποιήσει την πιστωτική του σε οποιοδήποτε συμβεβλημένο εκδοτικό οίκο/βιβλιοπωλείο. Οι εκδοτικοί οίκοι θάχουν στο μεταξύ συμβληθεί με το Υπουργείο διότι θα τους γνωρίζουμε ήδη από την προηγούμενη χρονιά. Την επόμενη χρονιά, και νέοι εκδοτικοί οίκοι θα μπαίνουν στο παιγνίδι του ανταγωνισμού και θα συμβάλλεται και μ’ αυτούς το Υπουργείο.
Στο μεταξύ, και εκ παραλλήλου, θα πρέπει να επεκτείνουμε τις κοινές βιβλιοθήκες, να ενισχύσουμε τις ηλεκτρονικές και να γενικεύσουμε τη χρήση στην εκπαιδευτική διαδικασία ηλεκτρονικών φακέλων εργασίας, διότι η ουσιαστική άνοδος του επιπέδου σπουδών θα προκύψει χάρη στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μας παρέχουν στον τομέα αυτό οι νέες τεχνολογίες, το κόστος εφαρμογής των οποίων δεν συγκρίνεται με το τί καταβάλλουμε για να εξοπλίσουμε τους φοιτητές μας με έντυπα εγχειρίδια.
.
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
καταθέτουμε νομοθετική πρόταση
.
Το άρθρο 10 του Ν. 3696/2008 (ΦΕΚ Α’ 177) αντικαθίσταται ως ακολούθως:
1. Eκπαιδευτικά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης πανεπιστημιακής και τεχνολογικής κατεύθυνσης που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε άλλη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και έχουν αναγνωριστεί από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. ως ομοταγή και ισότιμα, μπορούν να λαμβάνουν άδεια εγκατάστασης Παραρτήματός τους στην Ελλάδα εάν το ζητήσουν με έγγραφη αίτησή τους προς το Υπουργείο Παιδείας που θα συνοδεύεται από:
(α) Δεσμευτική απόφαση, που να έχει ληφθεί αρμοδίως και νομίμως από το αλλοδαπό ίδρυμα για την εγκατάσταση Παραρτήματός του στην Ελλάδα, στην οποία το αλλοδαπό ίδρυμα θα δεσμεύεται να διασφαλίσει:
(i) τις απαραίτητες κτιριακές εγκαταστάσεις, αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, εργαστηριακές αίθουσες, υλικοτεχνικές υποδομές, εποπτικά υλικά, εξοπλισμό και γραμματειακή υποστήριξη για την αυτοτελή λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα σύμφωνα με τις προδιαγραφές που λειτουργεί με τρόπο ικανοποιητικό και το ίδρυμα στην έδρα του για να υποδεχτεί και να εκπαιδεύσει στο Παράρτημά του συγκεκριμένο αριθμό σπουδαστών κατ’ έτος.
(ii) ίδιους όρους παροχής εκπαιδευτικών και ερευνητικών υπηρεσιών από το Παράρτημά του με αυτούς που ισχύουν και εφαρμόζονται στην έδρα του και ειδικότερα:
1. Το Παράρτημά του να χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς επωνυμία, τον ίδιο ακριβώς διακριτικό τίτλο και το ίδιο ακριβώς σήμα που χρησιμοποιεί και η έδρα του, θα αξιολογείται δε κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια συχνότητα που αξιολογείται και η έδρα του ως αναπόσπαστο μέρος αυτής.
2. Οι διδάσκοντες στο Παράρτημά του να έχουν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την κατοχή θέσης διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού στην έδρα του. Το δε καθεστώς των διδασκόντων στο Παράρτημά του θα πρέπει να είναι αντίστοιχο του καθεστώτος που ισχύει στην έδρα του, όσον αφορά ιδίως τις απαιτήσεις για την ακαδημαϊκή και μισθολογική τους εξέλιξη.
3. Η αναλογία διδασκόντων στο Παράρτημά του σε σχέση με τα τυπικά τους προσόντα να είναι αντίστοιχη με την αναλογία διδασκόντων στην έδρα του. Επίσης, η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων στο Παράρτημα να είναι αντίστοιχη με εκείνη της έδρας του.
4. Οι υπηρεσίες εκπαίδευσης και έρευνας που παρέχονται από το Παράρτημά του να είναι ίδιες με αυτές που παρέχονται στην έδρα του.
5. Οι όροι εισαγωγής των σπουδαστών να είναι αντίστοιχοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.
6. Οι όροι φοίτησης, αξιολόγησης, εξέλιξης και αποφοίτησης των σπουδαστών να είναι ίδιοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.
(iii) την χρηματοδότηση των απαιτούμενων δαπανών για την εγκατάσταση και λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα, το ύψος και η προέλευση της οποίας θα πρέπει να τεκμηριώνονται σε σχετικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, το οποίο θα πρέπει να προσαρτάται στην εν λόγω απόφαση.
(β) νομίμως διορισμένο, στην ίδια ως άνω υπό (α) απόφαση, συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος, αποτελούμενο από τρία (3) ενήλικα άτομα, δύο (2) εκ των οποίων θα πρέπει να διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα ως μέλη του διδακτικού και ερευνητικού του προσωπικού, τα οποία θα πρέπει να εξουσιοδοτούνται να προβαίνουν σε κάθε πράξη ή ενέργεια, όπως και στην υπογραφή και εκτέλεση πάσης φύσεως συμβάσεων, για τις ανάγκες εγκατάστασης, εξοπλισμού, στελέχωσης και λειτουργίας του Παραρτήματος στην Ελλάδα. Ένα εκ των ατόμων που θα διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα, θα πρέπει να ορίζεται επίσημα αντίκλητος του αλλοδαπού ιδρύματος, δεκτικός κάθε επίδοσης από οποιαδήποτε Αρχή και οποιονδήποτε τρίτο που συναλλάσσεται με το Παράρτημα.
(γ) Βεβαίωση εγγραφής του Παραρτήματος ως υποκαταστήματος αλλοδαπής επιχείρησης στο οικείο Επαγγελματικό Επιμελητήριο και ΑΦΜ που θα πρέπει να έχει εκδοθεί από την οικεία ΔΟΥ του τόπου εγκατάστασής του.
2. Μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης κατά τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση που προβλέπεται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, και εφόσον το Παράρτημα είναι έτοιμο να λειτουργήσει, το τριμελές συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος υποβάλλει νέα αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας, αυτή τη φορά για την χορήγηση άδειας λειτουργίας σε αυτό. Στην αίτηση θα τεκμηριώνεται πλήρως, και με κάθε πρόσφορο μέσο, η συνδρομή και επάρκεια των στοιχείων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η άδεια λειτουργίας θα χορηγείται μετά από έλεγχο που θα διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας εντός εξήντα (60) ημερών από την υποβολή της αίτησης, εφόσον η αίτηση είναι πλήρης και επαρκώς τεκμηριωμένη. Κατά τον έλεγχο, το Υπουργείο Παιδείας θα μπορεί να διερευνά με κάθε πρόσφορο μέσο κατά πόσον το Παράρτημα του αλλοδαπού εκπαιδευτικού ιδρύματος στην Ελλάδα θα είναι σε θέση να λειτουργεί όπως και το εκπαιδευτικό ίδρυμα στην έδρα προέλευσης του Παραρτήματος. Εάν από τον έλεγχο προκύψει ότι δεν είναι σε θέση, η αίτηση απορρίπτεται αιτιολογημένα, το δε αλλοδαπό ίδρυμα μπορεί να επανέλθει με νέα αίτησή του εάν αποκαταστήσει την δυνατότητά του να λειτουργεί όπως και η έδρα του, πληρώντας τα στοιχεία της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
3. Μετά την χορήγηση άδειας λειτουργίας κατά τα διαλαμβανόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου πρέπει να αποδεικνύεται από το αλλοδαπό Ίδρυμα ανά πάσα στιγμή σε ενδεχόμενο έλεγχο που μπορεί να διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας στο Παράρτημά του κατά τη διάρκεια λειτουργίας αυτού, εις τρόπον ώστε η χορηγηθείσα σε αυτό άδεια λειτουργίας να μπορεί να ανακληθεί προσωρινά εάν δεν πληρούνται ουσιωδώς οι προδιαγραφές λειτουργίας που ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης για διάστημα ενός (1) έτους προς τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η χορηγηθείσα άδεια λειτουργίας μπορεί να ανακληθεί οριστικά. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να επανατεθεί σε λειτουργία ένα Παράρτημα του οποίου η άδεια λειτουργίας θα έχει ανακληθεί προσωρινά, εάν το αλλοδαπό ίδρυμα με αίτησή του επαρκώς τεκμηριωμένη δεν αποδείξει ότι θεράπευσε τις διαπιστωθείσες στο μεταξύ αδυναμίες του που οδήγησαν στην προσωρινή ανάκληση της άδειας λειτουργίας του και ότι πληροί τις προδιαγραφές της παραγράφου 1 ώστε να μπορεί να επανατεθεί σε νόμιμη λειτουργία.
4. Με Προεδρικά Διατάγματα που θα εκδίδονται με κοινή πρόταση των Υπουργών Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Εξωτερικών, θα μπορούν να επεκτείνονται οι διατάξεις του παρόντος άρθρου και σε αλλοδαπά ιδρύματα που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε χώρες άλλες από αυτές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, προσαρμοσμένες, στο μέτρο που επιβάλλεται, στις απαιτήσεις του ειδικότερου θεσμικού καθεστώτος που διέπει ή θα διέπει τις σχέσεις της χώρας μας με τις άλλες αυτές χώρες.
.
Το άρθρο 10 του Ν. 3696/2008 (ΦΕΚ Α’ 177) αντικαθίσταται ως ακολούθως:
Άρθρο 10
Ίδρυση Παραρτημάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων αλλοδαπής
.
1. Eκπαιδευτικά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης πανεπιστημιακής και τεχνολογικής κατεύθυνσης που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε άλλη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και έχουν αναγνωριστεί από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. ως ομοταγή και ισότιμα, μπορούν να λαμβάνουν άδεια εγκατάστασης Παραρτήματός τους στην Ελλάδα εάν το ζητήσουν με έγγραφη αίτησή τους προς το Υπουργείο Παιδείας που θα συνοδεύεται από:
(α) Δεσμευτική απόφαση, που να έχει ληφθεί αρμοδίως και νομίμως από το αλλοδαπό ίδρυμα για την εγκατάσταση Παραρτήματός του στην Ελλάδα, στην οποία το αλλοδαπό ίδρυμα θα δεσμεύεται να διασφαλίσει:
(i) τις απαραίτητες κτιριακές εγκαταστάσεις, αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, εργαστηριακές αίθουσες, υλικοτεχνικές υποδομές, εποπτικά υλικά, εξοπλισμό και γραμματειακή υποστήριξη για την αυτοτελή λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα σύμφωνα με τις προδιαγραφές που λειτουργεί με τρόπο ικανοποιητικό και το ίδρυμα στην έδρα του για να υποδεχτεί και να εκπαιδεύσει στο Παράρτημά του συγκεκριμένο αριθμό σπουδαστών κατ’ έτος.
(ii) ίδιους όρους παροχής εκπαιδευτικών και ερευνητικών υπηρεσιών από το Παράρτημά του με αυτούς που ισχύουν και εφαρμόζονται στην έδρα του και ειδικότερα:
1. Το Παράρτημά του να χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς επωνυμία, τον ίδιο ακριβώς διακριτικό τίτλο και το ίδιο ακριβώς σήμα που χρησιμοποιεί και η έδρα του, θα αξιολογείται δε κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια συχνότητα που αξιολογείται και η έδρα του ως αναπόσπαστο μέρος αυτής.
2. Οι διδάσκοντες στο Παράρτημά του να έχουν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την κατοχή θέσης διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού στην έδρα του. Το δε καθεστώς των διδασκόντων στο Παράρτημά του θα πρέπει να είναι αντίστοιχο του καθεστώτος που ισχύει στην έδρα του, όσον αφορά ιδίως τις απαιτήσεις για την ακαδημαϊκή και μισθολογική τους εξέλιξη.
3. Η αναλογία διδασκόντων στο Παράρτημά του σε σχέση με τα τυπικά τους προσόντα να είναι αντίστοιχη με την αναλογία διδασκόντων στην έδρα του. Επίσης, η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων στο Παράρτημα να είναι αντίστοιχη με εκείνη της έδρας του.
4. Οι υπηρεσίες εκπαίδευσης και έρευνας που παρέχονται από το Παράρτημά του να είναι ίδιες με αυτές που παρέχονται στην έδρα του.
5. Οι όροι εισαγωγής των σπουδαστών να είναι αντίστοιχοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.
6. Οι όροι φοίτησης, αξιολόγησης, εξέλιξης και αποφοίτησης των σπουδαστών να είναι ίδιοι με αυτούς που ισχύουν στην έδρα του.
(iii) την χρηματοδότηση των απαιτούμενων δαπανών για την εγκατάσταση και λειτουργία του Παραρτήματός του στην Ελλάδα, το ύψος και η προέλευση της οποίας θα πρέπει να τεκμηριώνονται σε σχετικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, το οποίο θα πρέπει να προσαρτάται στην εν λόγω απόφαση.
(β) νομίμως διορισμένο, στην ίδια ως άνω υπό (α) απόφαση, συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος, αποτελούμενο από τρία (3) ενήλικα άτομα, δύο (2) εκ των οποίων θα πρέπει να διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα ως μέλη του διδακτικού και ερευνητικού του προσωπικού, τα οποία θα πρέπει να εξουσιοδοτούνται να προβαίνουν σε κάθε πράξη ή ενέργεια, όπως και στην υπογραφή και εκτέλεση πάσης φύσεως συμβάσεων, για τις ανάγκες εγκατάστασης, εξοπλισμού, στελέχωσης και λειτουργίας του Παραρτήματος στην Ελλάδα. Ένα εκ των ατόμων που θα διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα, θα πρέπει να ορίζεται επίσημα αντίκλητος του αλλοδαπού ιδρύματος, δεκτικός κάθε επίδοσης από οποιαδήποτε Αρχή και οποιονδήποτε τρίτο που συναλλάσσεται με το Παράρτημα.
(γ) Βεβαίωση εγγραφής του Παραρτήματος ως υποκαταστήματος αλλοδαπής επιχείρησης στο οικείο Επαγγελματικό Επιμελητήριο και ΑΦΜ που θα πρέπει να έχει εκδοθεί από την οικεία ΔΟΥ του τόπου εγκατάστασής του.
2. Μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης κατά τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση που προβλέπεται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, και εφόσον το Παράρτημα είναι έτοιμο να λειτουργήσει, το τριμελές συμβούλιο διοίκησης του Παραρτήματος υποβάλλει νέα αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας, αυτή τη φορά για την χορήγηση άδειας λειτουργίας σε αυτό. Στην αίτηση θα τεκμηριώνεται πλήρως, και με κάθε πρόσφορο μέσο, η συνδρομή και επάρκεια των στοιχείων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η άδεια λειτουργίας θα χορηγείται μετά από έλεγχο που θα διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας εντός εξήντα (60) ημερών από την υποβολή της αίτησης, εφόσον η αίτηση είναι πλήρης και επαρκώς τεκμηριωμένη. Κατά τον έλεγχο, το Υπουργείο Παιδείας θα μπορεί να διερευνά με κάθε πρόσφορο μέσο κατά πόσον το Παράρτημα του αλλοδαπού εκπαιδευτικού ιδρύματος στην Ελλάδα θα είναι σε θέση να λειτουργεί όπως και το εκπαιδευτικό ίδρυμα στην έδρα προέλευσης του Παραρτήματος. Εάν από τον έλεγχο προκύψει ότι δεν είναι σε θέση, η αίτηση απορρίπτεται αιτιολογημένα, το δε αλλοδαπό ίδρυμα μπορεί να επανέλθει με νέα αίτησή του εάν αποκαταστήσει την δυνατότητά του να λειτουργεί όπως και η έδρα του, πληρώντας τα στοιχεία της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
3. Μετά την χορήγηση άδειας λειτουργίας κατά τα διαλαμβανόμενα στην προηγούμενη παράγραφο, η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου πρέπει να αποδεικνύεται από το αλλοδαπό Ίδρυμα ανά πάσα στιγμή σε ενδεχόμενο έλεγχο που μπορεί να διενεργεί το Υπουργείο Παιδείας στο Παράρτημά του κατά τη διάρκεια λειτουργίας αυτού, εις τρόπον ώστε η χορηγηθείσα σε αυτό άδεια λειτουργίας να μπορεί να ανακληθεί προσωρινά εάν δεν πληρούνται ουσιωδώς οι προδιαγραφές λειτουργίας που ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης για διάστημα ενός (1) έτους προς τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η χορηγηθείσα άδεια λειτουργίας μπορεί να ανακληθεί οριστικά. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να επανατεθεί σε λειτουργία ένα Παράρτημα του οποίου η άδεια λειτουργίας θα έχει ανακληθεί προσωρινά, εάν το αλλοδαπό ίδρυμα με αίτησή του επαρκώς τεκμηριωμένη δεν αποδείξει ότι θεράπευσε τις διαπιστωθείσες στο μεταξύ αδυναμίες του που οδήγησαν στην προσωρινή ανάκληση της άδειας λειτουργίας του και ότι πληροί τις προδιαγραφές της παραγράφου 1 ώστε να μπορεί να επανατεθεί σε νόμιμη λειτουργία.
4. Με Προεδρικά Διατάγματα που θα εκδίδονται με κοινή πρόταση των Υπουργών Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Εξωτερικών, θα μπορούν να επεκτείνονται οι διατάξεις του παρόντος άρθρου και σε αλλοδαπά ιδρύματα που έχουν νομίμως συσταθεί, αποκτήσει άδεια λειτουργίας και λειτουργούν σε χώρες άλλες από αυτές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, προσαρμοσμένες, στο μέτρο που επιβάλλεται, στις απαιτήσεις του ειδικότερου θεσμικού καθεστώτος που διέπει ή θα διέπει τις σχέσεις της χώρας μας με τις άλλες αυτές χώρες.
.
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Κολλέγια: υπεύθυνη λύση τώρα...
.
Μετά την ανάκληση των αδειών λειτουργίας των κολλεγίων από την Υπουργό Παιδείας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πλέον με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το ζήτημα της παροχής υπηρεσιών ψευδοανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας από τα γνωστά κολλέγια.
.
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 10 του νόμου 3696/2008 που προβλέπει τη δυνατότητα τοπικών κολλεγίων να λειτουργούν σαν ΑΕΙ μέσω διεθνούς franchising και, στη θέση του, να προβλεφθεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που να επιτρέπει στα αναγνωρισμένα από το ΔΟΑΤΑΠ αλλοδαπά ΑΕΙ, τα οποία επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, να εγκατασταθούν στη χώρα μας ως αυθεντικοί επενδυτές στον τομέα της παροχής υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ιδρύοντας στο πλαίσιο της υλοποίησης μιας ξένης άμεσης επένδυσης ένα γνήσιο παράρτημά τους εδώ, το οποίο θα λειτουργεί χωρίς τις εκπτώσεις του franchising, όπως ακριβώς και το μητρικό ίδρυμα στην αλλοδαπή, και τούτο όχι μόνο από την άποψη υποδομών και εξοπλισμού, αλλά και της στελέχωσής του, των όρων εκλογής και εξέλιξης του προσωπικού του, του τρόπου επιλογής των φοιτητών του, του προγράμματος σπουδών του και του τρόπου διδασκαλίας του, της ερευνητικής του δραστηριότητας και των εν γένει κανόνων λειτουργίας του.
.
Εκ παραλλήλου θα πρέπει εμείς να προχωρήσουμε σε βάθος και με γοργούς ρυθμούς στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας και στη βελτίωση του επιπέδου σπουδών που παρέχουμε, προκειμένου να διαφυλάξουμε εν τοις πράγμασι τη διεθνή αξία των πτυχίων μας. Στο πλαίσιο αυτό, η εισαγωγή του ECTS, η προώθηση της αξιολόγησης και η εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή standards ισοδυναμίας σπουδών και διπλωμάτων συνιστούν μέτρα που επιβάλλεται να εφαρμόσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση.
.
Μετά την ανάκληση των αδειών λειτουργίας των κολλεγίων από την Υπουργό Παιδείας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πλέον με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το ζήτημα της παροχής υπηρεσιών ψευδοανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας από τα γνωστά κολλέγια.
.
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 10 του νόμου 3696/2008 που προβλέπει τη δυνατότητα τοπικών κολλεγίων να λειτουργούν σαν ΑΕΙ μέσω διεθνούς franchising και, στη θέση του, να προβλεφθεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που να επιτρέπει στα αναγνωρισμένα από το ΔΟΑΤΑΠ αλλοδαπά ΑΕΙ, τα οποία επιθυμούν να παρέχουν υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, να εγκατασταθούν στη χώρα μας ως αυθεντικοί επενδυτές στον τομέα της παροχής υπηρεσιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ιδρύοντας στο πλαίσιο της υλοποίησης μιας ξένης άμεσης επένδυσης ένα γνήσιο παράρτημά τους εδώ, το οποίο θα λειτουργεί χωρίς τις εκπτώσεις του franchising, όπως ακριβώς και το μητρικό ίδρυμα στην αλλοδαπή, και τούτο όχι μόνο από την άποψη υποδομών και εξοπλισμού, αλλά και της στελέχωσής του, των όρων εκλογής και εξέλιξης του προσωπικού του, του τρόπου επιλογής των φοιτητών του, του προγράμματος σπουδών του και του τρόπου διδασκαλίας του, της ερευνητικής του δραστηριότητας και των εν γένει κανόνων λειτουργίας του.
.
Εκ παραλλήλου θα πρέπει εμείς να προχωρήσουμε σε βάθος και με γοργούς ρυθμούς στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας και στη βελτίωση του επιπέδου σπουδών που παρέχουμε, προκειμένου να διαφυλάξουμε εν τοις πράγμασι τη διεθνή αξία των πτυχίων μας. Στο πλαίσιο αυτό, η εισαγωγή του ECTS, η προώθηση της αξιολόγησης και η εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή standards ισοδυναμίας σπουδών και διπλωμάτων συνιστούν μέτρα που επιβάλλεται να εφαρμόσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
