.
Το Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ, στην από 25.6.2009 συνεδρίασή του, αποφάσισε για πρώτη φορά (και μάλιστα ομόφωνα) να καταδικάσει τη λεγόμενη "καλή" βία, δηλαδή τη βία που προέρχεται από τους φοιτητές, σε αντίθεση με τη βία που προέρχεται από εξωπανεπιστημιακούς, που είναι η λεγόμενη "κακή" βία και που, κατά τα μέχρι τώρα κρατούντα, αυτή δικαιολογούνταν να τη μεταχειριζόμαστε διαφορετικά σε σχέση με την άλλη. Ο ΕΣΔΕΠ καταδίκασε απερίφραστα τις πράξεις βίας που εκδηλώθηκαν κατά τη διεξαγωγή των εκλογών για τα όργανα διοίκησης των Σχολών και Τμημάτων του ΑΠΘ με τη συστηματική αρπαγή καλπών και την παρεμπόδιση της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος των φοιτητών.
.
Αναρωτηθήκατε, συνάδελφοι, γιατί δεν ξανάγινε κατάληψη στην Πρυτανεία μετά το Πάσχα; Αναρωτηθήκατε γιατί έμειναν μόνοι τους καμιά τριανταριά σκληροπυρηνικοί εξτρεμιστές σε όλο το ΑΠΘ που περιφέρονταν στο campus και μάζευαν τις κάλπες στα Τμήματα όπου γίνονταν εκλογές; Πού είναι οι νεολαίοι του "Δικτύου", πού είναι η ΠΚΣ; Πού είναι οι συνοδοιπόροι που πλαισίωναν τους σκληροπηρυνικούς στις καταλήψεις των Σχολών και τις ομηρείες των Γενικών Συνελεύσεων; Προφανώς, τους συμμάζεψαν οι "πατεράδες" κι οι "παππούδες" τους, με άλλα λόγια οι δικοί μας συνάδελφοι του χώρου τους κι οι κομματάρχες αυτωνών στα κεντρικά τους. Διότι η κοινωνία τους έστειλε διπλό μήνυμα: και στο συνδικαλισμό, και στις ευρωεκλογές. Γιατί κάποιοι σαν κι εμάς, χάρη στη δική σας στήριξη, φωνάζουν από δίπλα, ξεσηκώνονται, μαζεύουν υπογραφές, αλλάξανε πια τους συσχετισμούς και δεν αφήνουν χώρο στις παλιές πολιτικές που στηρίζανε τις καταλήψεις και τη βία στα Πανεπιστήμια.
.
Εμείς χαιρετίζουμε ειλικρινά αυτή τη μεταστροφή, που ελπίζουμε νάναι μόνιμη και όχι περιστασιακή, για να απομονώσουμε καθολικά τη βία και να την θέσουμε οριστικά εκτός Πανεπιστημίου.
.
Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009
Ως εδώ!
.
Σε όλα σχεδόν τα Τμήματα του ΑΠΘ που γίνανε εκλογές αυτή την εβδομάδα, ομάδες ατόμων που περιφέρονταν ανά τις Σχολές, άρπαζαν με τη βία τις κάλπες κι εμπόδιζαν τους φοιτητές να ψηφίσουν, χτυπώντας και προπηλακίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις μέλη Εφορευτικών Επιτροπών που τόλμησαν να τους αντισταθούν. Η βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο.
.
Φέτος μόνο, είδαμε τις Σχολές μας λεηλατημένες, το ΚΕΠ πυρπολημένο, το βαγόνι κατειλημμένο, τον Πρύτανη προπηλακιζόμενο, τη Διοίκηση σε ομηρεία, το κέντρο δικτύου διαλυμένο, κάθε είδους βιαιοπραγίες σε γενικές συνελεύσεις και άλλα πολλά. Οι επιθέσεις σε άτομα δεν είναι πρωτοφανείς, απλώς πυκνώνουν. Και μεις τα δεχόμαστε όλα. Η αρπαγή των καλπών μάς φαίνεται πταίσμα μπροστά σε τόσα άλλα που ζήσαμε, και μερικές «αρπαχτές» που δόθηκαν, περνούν πλέον απαρατήρητες, εκτός ίσως απ' αυτούς που τις δέχτηκαν. Εκλογές είναι θα περάσουν...
.
Και το τραγικότερο είναι ότι μας έχει δημιουργηθεί πλέον η πεποίθηση πως τίποτα δεν μπορεί ν' αλλάξει αυτή την κατάσταση. Έχουμε κυριολεκτικά παραιτηθεί, ατομικά και συλλογικά, σα να το πήραμε απόφαση πια. Τί μπορεί να σταματήσει αυτή την απίστευτη ανοχή που επιδεικνύουμε απέναντι στη βία και την εξαθλίωση σ' ένα δημόσιο πανεπιστημιακό χώρο. Ποιό συμβάν (τόσα και τόσα γίνανε), ποιό γεγονός θα σταθεί ικανό να κινητοποιήσει την Πανεπιστημιακή Κοινότητα για ν' αλλάξουν τα πράγματα. Τί θα πρέπει να γίνει ακόμη ώστε να πούμε "ως εδώ". Τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι και τίποτα δεν μας αγγίζει...
.
Η Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν έχει άλλο όπλο, παρά την σύσσωμη και αποφασιστική απομόνωση της βίας μέσα στο Πανεπιστήμιο απ' όπου κι αν προέρχεται. Τώρα η κοινή Διακήρυξη των τριών συνδικαλιστικών παρατάξεων του ΑΠΘ αποκτά ιδιαίτερο νόημα. Μπορεί ν' αποτελέσει την έμπρακτη περιφρούρηση του αυτοδιοίκητου και της ακαδημαϊκής αξιοπρέπειας. Μπορούμε να υψώσουμε ένα τείχος στη βία. Όταν κανείς δεν αντιδρά και βασιλεύει η αδράνεια, η ανοχή και η αδιαφορία, ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΝΕΙ εκτός από τη διατύπωση μιας συλλογικής έκκλησης να τεθεί θεσμικά το θέμα στη Σύγκλητο, στη βάση όχι λόγων και ψηφισμάτων του αέρα, αλλά μιας υπεύθυνης πρότασης, που βάζει το αυτοδιοίκητο του Πανεπιστημίου μας στο κέντρο της.
.
Όσοι συμφωνείτε με τη Διακήρυξη, προσυπογράψτε την. Πατήστε εδώ: fylaxi@yahoo.com και στείλτε ένα απλό e-mail με τη δήλωση ότι προσυπογράφετε τη Διακήρυξη, το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητά σας (βαθμίδα, Σχολή ή Τμήμα). Έτσι, μπορεί κάτι να πετύχουμε. Διαφορετικά, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να υποστούμε την επόμενη πρόκληση, μια ακόμη προσβολή και μια καινούργια ταπείνωση.
.
Σε όλα σχεδόν τα Τμήματα του ΑΠΘ που γίνανε εκλογές αυτή την εβδομάδα, ομάδες ατόμων που περιφέρονταν ανά τις Σχολές, άρπαζαν με τη βία τις κάλπες κι εμπόδιζαν τους φοιτητές να ψηφίσουν, χτυπώντας και προπηλακίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις μέλη Εφορευτικών Επιτροπών που τόλμησαν να τους αντισταθούν. Η βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο.
.
Φέτος μόνο, είδαμε τις Σχολές μας λεηλατημένες, το ΚΕΠ πυρπολημένο, το βαγόνι κατειλημμένο, τον Πρύτανη προπηλακιζόμενο, τη Διοίκηση σε ομηρεία, το κέντρο δικτύου διαλυμένο, κάθε είδους βιαιοπραγίες σε γενικές συνελεύσεις και άλλα πολλά. Οι επιθέσεις σε άτομα δεν είναι πρωτοφανείς, απλώς πυκνώνουν. Και μεις τα δεχόμαστε όλα. Η αρπαγή των καλπών μάς φαίνεται πταίσμα μπροστά σε τόσα άλλα που ζήσαμε, και μερικές «αρπαχτές» που δόθηκαν, περνούν πλέον απαρατήρητες, εκτός ίσως απ' αυτούς που τις δέχτηκαν. Εκλογές είναι θα περάσουν...
.
Και το τραγικότερο είναι ότι μας έχει δημιουργηθεί πλέον η πεποίθηση πως τίποτα δεν μπορεί ν' αλλάξει αυτή την κατάσταση. Έχουμε κυριολεκτικά παραιτηθεί, ατομικά και συλλογικά, σα να το πήραμε απόφαση πια. Τί μπορεί να σταματήσει αυτή την απίστευτη ανοχή που επιδεικνύουμε απέναντι στη βία και την εξαθλίωση σ' ένα δημόσιο πανεπιστημιακό χώρο. Ποιό συμβάν (τόσα και τόσα γίνανε), ποιό γεγονός θα σταθεί ικανό να κινητοποιήσει την Πανεπιστημιακή Κοινότητα για ν' αλλάξουν τα πράγματα. Τί θα πρέπει να γίνει ακόμη ώστε να πούμε "ως εδώ". Τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι και τίποτα δεν μας αγγίζει...
.
Η Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν έχει άλλο όπλο, παρά την σύσσωμη και αποφασιστική απομόνωση της βίας μέσα στο Πανεπιστήμιο απ' όπου κι αν προέρχεται. Τώρα η κοινή Διακήρυξη των τριών συνδικαλιστικών παρατάξεων του ΑΠΘ αποκτά ιδιαίτερο νόημα. Μπορεί ν' αποτελέσει την έμπρακτη περιφρούρηση του αυτοδιοίκητου και της ακαδημαϊκής αξιοπρέπειας. Μπορούμε να υψώσουμε ένα τείχος στη βία. Όταν κανείς δεν αντιδρά και βασιλεύει η αδράνεια, η ανοχή και η αδιαφορία, ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕΝΕΙ εκτός από τη διατύπωση μιας συλλογικής έκκλησης να τεθεί θεσμικά το θέμα στη Σύγκλητο, στη βάση όχι λόγων και ψηφισμάτων του αέρα, αλλά μιας υπεύθυνης πρότασης, που βάζει το αυτοδιοίκητο του Πανεπιστημίου μας στο κέντρο της.
.
Όσοι συμφωνείτε με τη Διακήρυξη, προσυπογράψτε την. Πατήστε εδώ: fylaxi@yahoo.com και στείλτε ένα απλό e-mail με τη δήλωση ότι προσυπογράφετε τη Διακήρυξη, το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητά σας (βαθμίδα, Σχολή ή Τμήμα). Έτσι, μπορεί κάτι να πετύχουμε. Διαφορετικά, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να υποστούμε την επόμενη πρόκληση, μια ακόμη προσβολή και μια καινούργια ταπείνωση.
.
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
εκλογές στο ΑΠΘ - νάμαστε ΟΛΟΙ εκεί!
.
Το δεκαπενθήμερο αυτό διεξάγονται στα Τμήματα και τις Σχολές του ΑΠΘ εκλογές με το σύστημα της καθολικής ψηφοφορίας για την ανάδειξη προέδρων και αναπληρωτών προέδρων. Θα πρέπει νάμαστε όλα τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας παρόντα σ' αυτή τη διαδικασία. Η καθολική μας συμμετοχή εγγυάται:
.
- τη δημοκρατία στο Πανεπιστήμιό μας και
.
- την ομαλή διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας.
.
Καλούμε όλη την Πανεπιστημιακή Κοινότητα, φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενους, να συμμετάσχουν μαζικά για ν' αποτρέψουν με την καθολική τους παρουσία όσους σχεδιάζουν να πλήξουν με τη βία την εκλογική διαδικασία.
.
Το δεκαπενθήμερο αυτό διεξάγονται στα Τμήματα και τις Σχολές του ΑΠΘ εκλογές με το σύστημα της καθολικής ψηφοφορίας για την ανάδειξη προέδρων και αναπληρωτών προέδρων. Θα πρέπει νάμαστε όλα τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας παρόντα σ' αυτή τη διαδικασία. Η καθολική μας συμμετοχή εγγυάται:
.
- τη δημοκρατία στο Πανεπιστήμιό μας και
.
- την ομαλή διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας.
.
Καλούμε όλη την Πανεπιστημιακή Κοινότητα, φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενους, να συμμετάσχουν μαζικά για ν' αποτρέψουν με την καθολική τους παρουσία όσους σχεδιάζουν να πλήξουν με τη βία την εκλογική διαδικασία.
.
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
κοινή πρωτοβουλία για το άσυλο στο ΑΠΘ
.
Τρεις συνδικαλιστικές παρατάξεις του Πανεπιστημίου μας, που συγκεντρώσαμε την πλειοψηφία στις εκλογές του ΑΠΘ για την ΠΟΣΔΕΠ και συνεργαστήκαμε στενά για να πετύχουμε την ανανέωση σε κεντρικό συνδικαλιστικό επίπεδο, αποφασίσαμε να τολμήσουμε:
.
http://fylaxi.blogspot.com/
.
Χάρη στην εμπειρία που αποκομίσαμε από τις σημαντικές κρίσεις που γνώρισε φέτος το ΑΠΘ, διαπιστώσαμε ότι η έλλειψη αποφασιστικότητας στη διαχείριση των κρίσεων αυτών οφείλεται στο ότι δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εμείς οι πανεπιστημιακοί, που αυτοδιοικούμε το Πανεπιστήμιο, τί είναι το Ακαδημαϊκό Άσυλο, πότε θεωρούμε ότι καταστρατηγείται και πώς θέλουμε να προστατεύεται, ώστε να συνάγουμε τα κατάλληλα συμπεράσματα τη στιγμή που πρέπει και να προβαίνουμε στις απαραίτητες ενέργειες όταν πρέπει.
.
Αφήνουμε έτσι τα γεγονότα να μας κατακλύζουν και στεκόμαστε ανήμποροι να πάρουμε τις ενδεδειγμένες αποφάσεις τη δεδομένη στιγμή. Διότι το άσυλο το σκεφτόμαστε μόνον όταν παραβιάζεται. Όταν, όμως, συμβαίνει αυτό, εν θερμώ, τότε αδυνατούμε να αντιδράσουμε συγκροτημένα. Πρέπει ν’ αποφασίσουμε τώρα, συνάδελφοι, τί θέλουμε, νηφάλια και εν ψυχρώ, ώστε νάμαστε έτοιμοι ν’ αντιμετωπίσουμε τις κρίσεις, που όλο και συχνότερα πλέον θα βρίσκουμε μπροστά μας.
.
Με τη Διακήρυξη που δημοσιεύουμε στο blog http://fylaxi.blogspot.com/ επιθυμούμε να προκαλέσουμε έναν ευρύτατο προβληματισμό στο πλαίσιο της Πανεπιστημιακής μας Κοινότητας, που θα κορυφωθεί στη Σύγκλητο του ΑΠΘ. Εκεί θα πρέπει να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις. Και πίσω από τις αποφάσεις αυτές θα πρέπει τότε να σταθούμε όλοι μας, με αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα. Σε τούτο αποσκοπεί η Διακήρυξη αυτή, την οποία ετοιμάσαμε οι τρεις παρατάξεις, δουλεύοντας κοπιαστικά για καιρό μεταξύ μας. Όσα μέλη ΔΕΠ του ΑΠΘ συμφωνείτε με το πνεύμα και το περιεχόμενό της, προσυπογράψτε την. Στείλτε ένα απλό e-mail στη διεύθυνση fylaxi@yahoo.com με τη δήλωση ότι προσυπογράφετε τη Διακήρυξη, το ονοματεπώνυμό σας και την ιδιότητά σας (βαθμίδα, Σχολή ή Τμήμα).
.
Τρεις συνδικαλιστικές παρατάξεις του Πανεπιστημίου μας, που συγκεντρώσαμε την πλειοψηφία στις εκλογές του ΑΠΘ για την ΠΟΣΔΕΠ και συνεργαστήκαμε στενά για να πετύχουμε την ανανέωση σε κεντρικό συνδικαλιστικό επίπεδο, αποφασίσαμε να τολμήσουμε:
.
http://fylaxi.blogspot.com/
.
Χάρη στην εμπειρία που αποκομίσαμε από τις σημαντικές κρίσεις που γνώρισε φέτος το ΑΠΘ, διαπιστώσαμε ότι η έλλειψη αποφασιστικότητας στη διαχείριση των κρίσεων αυτών οφείλεται στο ότι δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εμείς οι πανεπιστημιακοί, που αυτοδιοικούμε το Πανεπιστήμιο, τί είναι το Ακαδημαϊκό Άσυλο, πότε θεωρούμε ότι καταστρατηγείται και πώς θέλουμε να προστατεύεται, ώστε να συνάγουμε τα κατάλληλα συμπεράσματα τη στιγμή που πρέπει και να προβαίνουμε στις απαραίτητες ενέργειες όταν πρέπει.
.
Αφήνουμε έτσι τα γεγονότα να μας κατακλύζουν και στεκόμαστε ανήμποροι να πάρουμε τις ενδεδειγμένες αποφάσεις τη δεδομένη στιγμή. Διότι το άσυλο το σκεφτόμαστε μόνον όταν παραβιάζεται. Όταν, όμως, συμβαίνει αυτό, εν θερμώ, τότε αδυνατούμε να αντιδράσουμε συγκροτημένα. Πρέπει ν’ αποφασίσουμε τώρα, συνάδελφοι, τί θέλουμε, νηφάλια και εν ψυχρώ, ώστε νάμαστε έτοιμοι ν’ αντιμετωπίσουμε τις κρίσεις, που όλο και συχνότερα πλέον θα βρίσκουμε μπροστά μας.
.
Με τη Διακήρυξη που δημοσιεύουμε στο blog http://fylaxi.blogspot.com/ επιθυμούμε να προκαλέσουμε έναν ευρύτατο προβληματισμό στο πλαίσιο της Πανεπιστημιακής μας Κοινότητας, που θα κορυφωθεί στη Σύγκλητο του ΑΠΘ. Εκεί θα πρέπει να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις. Και πίσω από τις αποφάσεις αυτές θα πρέπει τότε να σταθούμε όλοι μας, με αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα. Σε τούτο αποσκοπεί η Διακήρυξη αυτή, την οποία ετοιμάσαμε οι τρεις παρατάξεις, δουλεύοντας κοπιαστικά για καιρό μεταξύ μας. Όσα μέλη ΔΕΠ του ΑΠΘ συμφωνείτε με το πνεύμα και το περιεχόμενό της, προσυπογράψτε την. Στείλτε ένα απλό e-mail στη διεύθυνση fylaxi@yahoo.com με τη δήλωση ότι προσυπογράφετε τη Διακήρυξη, το ονοματεπώνυμό σας και την ιδιότητά σας (βαθμίδα, Σχολή ή Τμήμα).
.
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΙΔΕΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
.
1. Αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας στους πανεπιστημιακούς χώρους
.
2. Διασφάλιση της απρόσκοπτης και διαφανούς λειτουργίας των θεσμικών οργάνων του Πανεπιστημίου
.
3. Προάσπιση του ανοιχτού Πανεπιστημίου
.
4. Διασφάλιση και επαναρύθμιση της καθολικής ψηφοφορίας στο Πανεπιστήμιο
.
5. Αξιολόγηση και διαφύλαξη της διεθνούς αξίας των πτυχίων μας
.
6. Παροχή δωρεάν δημόσιας ανώτατης παιδείας για όλους
.
7. Αποδοχές και Ετεροαπασχόληση των Πανεπιστημιακών
.
8. Άσκηση υπεύθυνου, ακομμάτιστου και αντιπροσωπευτικού πανεπιστημιακού συνδικαλισμού
.
9. Περιβαλλοντική και Κοινωνική Υπευθυνότητα των Πανεπιστημίων και Ποιότητα Ζωής
.
10. Αναγνώριση του μεριδίου ευθύνης μας για την κατάσταση της ανώτατης παιδείας στη χώρα μας
.
1. Αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας στους πανεπιστημιακούς χώρους
.
2. Διασφάλιση της απρόσκοπτης και διαφανούς λειτουργίας των θεσμικών οργάνων του Πανεπιστημίου
.
3. Προάσπιση του ανοιχτού Πανεπιστημίου
.
4. Διασφάλιση και επαναρύθμιση της καθολικής ψηφοφορίας στο Πανεπιστήμιο
.
5. Αξιολόγηση και διαφύλαξη της διεθνούς αξίας των πτυχίων μας
.
6. Παροχή δωρεάν δημόσιας ανώτατης παιδείας για όλους
.
7. Αποδοχές και Ετεροαπασχόληση των Πανεπιστημιακών
.
8. Άσκηση υπεύθυνου, ακομμάτιστου και αντιπροσωπευτικού πανεπιστημιακού συνδικαλισμού
.
9. Περιβαλλοντική και Κοινωνική Υπευθυνότητα των Πανεπιστημίων και Ποιότητα Ζωής
.
10. Αναγνώριση του μεριδίου ευθύνης μας για την κατάσταση της ανώτατης παιδείας στη χώρα μας
.
1. Αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας στους πανεπιστημιακούς χώρους
.
Αποτελεί πεποίθησή μας ότι κακώς συνδέεται με το άσυλο η – αυτονοήτως επιβεβλημένη σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια – προστασία της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ελεύθερης έκφρασης, της ελεύθερης συνάθροισης, της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και του δικαιώματος της εργασίας μέσα στα Πανεπιστήμια. Θεωρούμε δεδομένο ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να είναι άσυλο παρανόμων και παρανομιών. Έχουμε χρέος να προασπίσουμε την πεμπτουσία του ακαδημαϊκού ασύλου με το οποίο μας εξόπλισε η Πολιτεία, ώστε μέσα στους χώρους των Πανεπιστημίων να διασφαλίζεται η απόλυτη ελευθερία στη διακίνηση ιδεών και απόψεων, πέρα από κάθε εξουσιαστικό και βίαιο καταναγκασμό. Δεν νοείται ο χώρος της ελεύθερης έκφρασής μας και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς μας, να μετατρέπεται σε χώρο ανεμπόδιστης παραβίασης των ατομικών δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών.
Γι’ αυτό θα πρέπει:
1) Να λειτουργεί μέσα στο Πανεπιστήμιο μια δύναμη φύλαξης με πραγματικές δυνατότητες παρέμβασης για προφύλαξη, αποτροπή και προστασία, η οποία να τελεί αποκλειστικά υπό τις οδηγίες, τις εντολές και τον έλεγχο των Πανεπιστημιακών Αρχών.
2) Η Σύγκλητος να οριοθετήσει με πάγια απόφασή της τις παράνομες εκείνες πράξεις και ενέργειες που σαφώς δεν καλύπτονται από το Ακαδημαϊκό Άσυλο.
.
3) Στην περίπτωση κατά την οποία η δύναμη φύλαξης του Πανεπιστημίου αδυνατεί να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει παράνομες πράξεις ή ενέργειες, το Πρυτανικό Συμβούλιο να αναλάβει τις ευθύνες του και να καλεί την αρμόδια Εισαγγελία και την αστυνομική δύναμη να επέμβουν όπως ο νόμος ορίζει, ιδίως στις περιπτώσεις εκείνες που τίθεται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα των φυλάκων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Για τις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να εκπονηθεί ένα σχέδιο διαχείρισης κρίσεων.
.
Αποτελεί πεποίθησή μας ότι κακώς συνδέεται με το άσυλο η – αυτονοήτως επιβεβλημένη σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια – προστασία της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ελεύθερης έκφρασης, της ελεύθερης συνάθροισης, της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και του δικαιώματος της εργασίας μέσα στα Πανεπιστήμια. Θεωρούμε δεδομένο ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να είναι άσυλο παρανόμων και παρανομιών. Έχουμε χρέος να προασπίσουμε την πεμπτουσία του ακαδημαϊκού ασύλου με το οποίο μας εξόπλισε η Πολιτεία, ώστε μέσα στους χώρους των Πανεπιστημίων να διασφαλίζεται η απόλυτη ελευθερία στη διακίνηση ιδεών και απόψεων, πέρα από κάθε εξουσιαστικό και βίαιο καταναγκασμό. Δεν νοείται ο χώρος της ελεύθερης έκφρασής μας και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς μας, να μετατρέπεται σε χώρο ανεμπόδιστης παραβίασης των ατομικών δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών.
Γι’ αυτό θα πρέπει:
1) Να λειτουργεί μέσα στο Πανεπιστήμιο μια δύναμη φύλαξης με πραγματικές δυνατότητες παρέμβασης για προφύλαξη, αποτροπή και προστασία, η οποία να τελεί αποκλειστικά υπό τις οδηγίες, τις εντολές και τον έλεγχο των Πανεπιστημιακών Αρχών.
2) Η Σύγκλητος να οριοθετήσει με πάγια απόφασή της τις παράνομες εκείνες πράξεις και ενέργειες που σαφώς δεν καλύπτονται από το Ακαδημαϊκό Άσυλο.
.
3) Στην περίπτωση κατά την οποία η δύναμη φύλαξης του Πανεπιστημίου αδυνατεί να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει παράνομες πράξεις ή ενέργειες, το Πρυτανικό Συμβούλιο να αναλάβει τις ευθύνες του και να καλεί την αρμόδια Εισαγγελία και την αστυνομική δύναμη να επέμβουν όπως ο νόμος ορίζει, ιδίως στις περιπτώσεις εκείνες που τίθεται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα των φυλάκων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Για τις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να εκπονηθεί ένα σχέδιο διαχείρισης κρίσεων.
.
2. Διασφάλιση της απρόσκοπτης και διαφανούς λειτουργίας των θεσμικών οργάνων του Πανεπιστημίου
.
Αποτελεί κεκτημένο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας στη χώρα μας η δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της. Το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να επιτελέσει το σκοπό του χωρίς την απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμικών του οργάνων. Είμαστε, συνεπώς, αποφασισμένοι να την διαφυλάξουμε, στο μέτρο που μόνη αυτή εγγυάται τη Δημοκρατία στο πλαίσιο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε απαραίτητο όλα τα όργανα αυτοδιαχείρισης και αυτοδιοίκησης του Πανεπιστημίου να διασφαλίζουν στον ανώτατο βαθμό συνθήκες απόλυτης διαφάνειας στη λειτουργία τους. Γι’ αυτό και η δική μας θέση στη λειτουργία των ακαδημαϊκών οργάνων είναι διαφάνεια παντού.
.
Για τους λόγους αυτούς θα πρέπει:
α) Όλα τα όργανα να δημοσιεύουν εγκαίρως στην ιστοσελίδα τους (Πρυτανεία, Κοσμητεία, Τμήμα) την ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασής τους. Ομοίως, εντός ευλόγου χρόνου μετά το πέρας της συνεδρίασης, στο ίδιο site να δημοσιεύονται οι αποφάσεις που πάρθηκαν στο εν λόγω όργανο.
β) Όταν παρεμποδίζεται με τη βία η ομαλή λειτουργία ενός συλλογικού οργάνου, θα πρέπει – όπου αυτό είναι αναπόφευκτο – να διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε κατάσταση ανάγκης, να διακόπτει την λειτουργία του και όποιες αποφάσεις είναι ώριμες και όπου αυτό είναι εφικτό, να λαμβάνονται διά περιφοράς, εκτός αν μπορεί να εξουσιοδοτηθεί άλλο όργανο να λάβει εκείνο την συγκεκριμένη απόφαση, όπως θα πρέπει να προβλεφθεί στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του ΑΠΘ.
γ) Για όσους παρεμποδίζουν με τη βία την λειτουργία των πανεπιστημιακών οργάνων, θα πρέπει να κινούνται οι σχετικές πειθαρχικές διαδικασίες, όπως θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του ΑΠΘ.
.
δ) Η κράτηση των μελών ενός πανεπιστημιακού οργάνου ως ομήρων παραβιάζει το ακαδημαϊκό άσυλο, οπότε και θα πρέπει να κινούνται οι απαραίτητες διαδικασίες για την επέμβαση της δημόσιας δύναμης εκεί όπου οι πανεπιστημιακοί φύλακες αδυνατούν να αποκαταστήσουν την τάξη.
.
Αποτελεί κεκτημένο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας στη χώρα μας η δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της. Το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να επιτελέσει το σκοπό του χωρίς την απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμικών του οργάνων. Είμαστε, συνεπώς, αποφασισμένοι να την διαφυλάξουμε, στο μέτρο που μόνη αυτή εγγυάται τη Δημοκρατία στο πλαίσιο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε απαραίτητο όλα τα όργανα αυτοδιαχείρισης και αυτοδιοίκησης του Πανεπιστημίου να διασφαλίζουν στον ανώτατο βαθμό συνθήκες απόλυτης διαφάνειας στη λειτουργία τους. Γι’ αυτό και η δική μας θέση στη λειτουργία των ακαδημαϊκών οργάνων είναι διαφάνεια παντού.
.
Για τους λόγους αυτούς θα πρέπει:
α) Όλα τα όργανα να δημοσιεύουν εγκαίρως στην ιστοσελίδα τους (Πρυτανεία, Κοσμητεία, Τμήμα) την ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασής τους. Ομοίως, εντός ευλόγου χρόνου μετά το πέρας της συνεδρίασης, στο ίδιο site να δημοσιεύονται οι αποφάσεις που πάρθηκαν στο εν λόγω όργανο.
β) Όταν παρεμποδίζεται με τη βία η ομαλή λειτουργία ενός συλλογικού οργάνου, θα πρέπει – όπου αυτό είναι αναπόφευκτο – να διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε κατάσταση ανάγκης, να διακόπτει την λειτουργία του και όποιες αποφάσεις είναι ώριμες και όπου αυτό είναι εφικτό, να λαμβάνονται διά περιφοράς, εκτός αν μπορεί να εξουσιοδοτηθεί άλλο όργανο να λάβει εκείνο την συγκεκριμένη απόφαση, όπως θα πρέπει να προβλεφθεί στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του ΑΠΘ.
γ) Για όσους παρεμποδίζουν με τη βία την λειτουργία των πανεπιστημιακών οργάνων, θα πρέπει να κινούνται οι σχετικές πειθαρχικές διαδικασίες, όπως θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του ΑΠΘ.
.
δ) Η κράτηση των μελών ενός πανεπιστημιακού οργάνου ως ομήρων παραβιάζει το ακαδημαϊκό άσυλο, οπότε και θα πρέπει να κινούνται οι απαραίτητες διαδικασίες για την επέμβαση της δημόσιας δύναμης εκεί όπου οι πανεπιστημιακοί φύλακες αδυνατούν να αποκαταστήσουν την τάξη.
.
3. Προάσπιση του ανοιχτού Πανεπιστημίου
.
Είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή εκβιαστικής προβολής και εξαναγκαστικής επιβολής απόψεων και θέσεων μέσα στο Πανεπιστήμιο. Είμαστε υπέρ του διαλόγου και της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων με οποιονδήποτε, και κυρίως με τους φοιτητές μας, για όποιο θέμα απασχολεί ή πρέπει ν’ απασχολεί την Πανεπιστημιακή Κοινότητα και είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε συλλογική δράση για την επίλυση τέτοιων θεμάτων. H κατάληψη ως μέσο διεκδίκησης λαϊκών αιτημάτων και αυτοπροστασίας της καταπιεσμένης πλειοψηφίας, δικαιολογείται μόνον σε δικτατορικά και ανελεύθερα καθεστώτα. Σε καθεστώς δημοκρατίας, όμως, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι με τις καταλήψεις σαν μορφή διεκδίκησης αιτημάτων και προβολής απόψεων, διότι – εκτός των άλλων – πλήττουν ευθέως και τον δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, που κανείς δεν έχει δικαίωμα να κλείνει. Θεωρούμε ότι το κλειστό πανεπιστήμιο είν’ ένα νεκρό πανεπιστήμιο.
Είναι αυτονόητο ότι με τις καταλήψεις δεν εννοούμε ούτε τις απεργίες διδασκόντων και εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο, ούτε τις αποχές των φοιτητών από τα μαθήματα, με οποιοδήποτε τρόπο κι αν αποφασίζονται∙ η απεργία, αλλά και η αποχή ως μορφή απεργίας, κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Εννοούμε τις καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων (σχολών, τμημάτων, υπηρεσιών), που βάζουν λουκέτο στους χώρους αυτούς ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εμποδίζουν την ελεύθερη είσοδο και έξοδο από τους χώρους αυτούς των πάσης φύσεως χρηστών τους, θίγοντας συνταγματικά προστατευόμενα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες.
Θεωρούμε ότι οι καταλήψεις, για οποιοδήποτε λόγο κι αν γίνονται, είναι παράνομες και βαθύτατα αντιδημοκρατικές, προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα του Ανθρώπου και την Ακαδημαϊκή Ελευθερία. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι να απαξιώνουν το Πανεπιστήμιο στα μάτια της Κοινωνίας και να υποβαθμίζουν το επίπεδό του. Πιστεύουμε ότι ο χώρος του Πανεπιστημίου πρέπει σε κάθε περίπτωση να παραμένει ανοιχτός και προσβάσιμος στον ελεύθερο διάλογο, την ανταλλαγή ιδεών και την ανοχή της διαφορετικής άποψης. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει σε όλη την επικράτεια της Χώρας, άρα και στο Πανεπιστήμιό μας, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης (άρθρο 14 παρ. 1), το δικαίωμα της συνάθροισης (άρθρο 11 παρ. 1), το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης (άρθρο 5 παρ. 1) και το δικαίωμα στην εργασία (άρθρο 22). Τα δικαιώματα αυτά, που κατοχυρώνονται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, είναι αδιαπραγμάτευτα και δεν μπορεί καμιά πλειοψηφία ούτε να τα καταργήσει, ούτε να τα περιορίσει. Συνεπώς, καμιά απόφαση συνδικαλιστικού ή φοιτητικού οργάνου ή παράταξης δεν δικαιολογεί την επιβολή απόψεων με τη βία, την παρεμπόδιση της λειτουργίας δημοκρατικά συγκροτημένων πανεπιστημιακών οργάνων, το κλείδωμα των Σχολών, την κράτηση ομήρων μέχρι να ληφθεί μια απόφαση και ακόμη λιγότερο την άσκηση σωματικής βίας καθ’ οιουδήποτε.
Το ανοιχτό Πανεπιστήμιο έχει και μια άλλη διάσταση. Είναι ανοιχτό στην Κοινωνία και άρα προσβάσιμο και από την Κοινωνία. Και γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, κανένας δεν δικαιούται να κλείνει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, γιατί με τον τρόπο αυτό, εκτός των άλλων, αφήνει την Κοινωνία έξω από το Πανεπιστήμιό της και το Πανεπιστήμιο μακρυά από την Κοινωνία του, εμποδίζοντας το Ελληνικό Πανεπιστήμιο να ανακτήσει την πρωτεύουσα θέση που του αρμόζει στην Ελληνική Κοινωνία.
.
Είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή εκβιαστικής προβολής και εξαναγκαστικής επιβολής απόψεων και θέσεων μέσα στο Πανεπιστήμιο. Είμαστε υπέρ του διαλόγου και της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων με οποιονδήποτε, και κυρίως με τους φοιτητές μας, για όποιο θέμα απασχολεί ή πρέπει ν’ απασχολεί την Πανεπιστημιακή Κοινότητα και είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε συλλογική δράση για την επίλυση τέτοιων θεμάτων. H κατάληψη ως μέσο διεκδίκησης λαϊκών αιτημάτων και αυτοπροστασίας της καταπιεσμένης πλειοψηφίας, δικαιολογείται μόνον σε δικτατορικά και ανελεύθερα καθεστώτα. Σε καθεστώς δημοκρατίας, όμως, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι με τις καταλήψεις σαν μορφή διεκδίκησης αιτημάτων και προβολής απόψεων, διότι – εκτός των άλλων – πλήττουν ευθέως και τον δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, που κανείς δεν έχει δικαίωμα να κλείνει. Θεωρούμε ότι το κλειστό πανεπιστήμιο είν’ ένα νεκρό πανεπιστήμιο.
Είναι αυτονόητο ότι με τις καταλήψεις δεν εννοούμε ούτε τις απεργίες διδασκόντων και εργαζομένων στο Πανεπιστήμιο, ούτε τις αποχές των φοιτητών από τα μαθήματα, με οποιοδήποτε τρόπο κι αν αποφασίζονται∙ η απεργία, αλλά και η αποχή ως μορφή απεργίας, κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Εννοούμε τις καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων (σχολών, τμημάτων, υπηρεσιών), που βάζουν λουκέτο στους χώρους αυτούς ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο εμποδίζουν την ελεύθερη είσοδο και έξοδο από τους χώρους αυτούς των πάσης φύσεως χρηστών τους, θίγοντας συνταγματικά προστατευόμενα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες.
Θεωρούμε ότι οι καταλήψεις, για οποιοδήποτε λόγο κι αν γίνονται, είναι παράνομες και βαθύτατα αντιδημοκρατικές, προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα του Ανθρώπου και την Ακαδημαϊκή Ελευθερία. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι να απαξιώνουν το Πανεπιστήμιο στα μάτια της Κοινωνίας και να υποβαθμίζουν το επίπεδό του. Πιστεύουμε ότι ο χώρος του Πανεπιστημίου πρέπει σε κάθε περίπτωση να παραμένει ανοιχτός και προσβάσιμος στον ελεύθερο διάλογο, την ανταλλαγή ιδεών και την ανοχή της διαφορετικής άποψης. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει σε όλη την επικράτεια της Χώρας, άρα και στο Πανεπιστήμιό μας, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης (άρθρο 14 παρ. 1), το δικαίωμα της συνάθροισης (άρθρο 11 παρ. 1), το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης (άρθρο 5 παρ. 1) και το δικαίωμα στην εργασία (άρθρο 22). Τα δικαιώματα αυτά, που κατοχυρώνονται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, είναι αδιαπραγμάτευτα και δεν μπορεί καμιά πλειοψηφία ούτε να τα καταργήσει, ούτε να τα περιορίσει. Συνεπώς, καμιά απόφαση συνδικαλιστικού ή φοιτητικού οργάνου ή παράταξης δεν δικαιολογεί την επιβολή απόψεων με τη βία, την παρεμπόδιση της λειτουργίας δημοκρατικά συγκροτημένων πανεπιστημιακών οργάνων, το κλείδωμα των Σχολών, την κράτηση ομήρων μέχρι να ληφθεί μια απόφαση και ακόμη λιγότερο την άσκηση σωματικής βίας καθ’ οιουδήποτε.
Το ανοιχτό Πανεπιστήμιο έχει και μια άλλη διάσταση. Είναι ανοιχτό στην Κοινωνία και άρα προσβάσιμο και από την Κοινωνία. Και γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, κανένας δεν δικαιούται να κλείνει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, γιατί με τον τρόπο αυτό, εκτός των άλλων, αφήνει την Κοινωνία έξω από το Πανεπιστήμιό της και το Πανεπιστήμιο μακρυά από την Κοινωνία του, εμποδίζοντας το Ελληνικό Πανεπιστήμιο να ανακτήσει την πρωτεύουσα θέση που του αρμόζει στην Ελληνική Κοινωνία.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
