Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

να πούμε την αλήθεια...

.
Η Πρυτανεία εξέδωσε την προηγούμενη εβδομάδα ανακοίνωση για τις ενέργειες στις οποίες προβαίνει σχετικά με το θέμα των εργολαβιών, προφανώς για να «ξορκίσει το κακό» μιας νέας κατάληψης, που φημολογείται έντονα αυτές τις μέρες ότι μπορεί να επαναληφθεί. Σύμφωνα με την ανακοίνωση αυτή, η Πρυτανεία ενεργεί ώστε:

1. Να υποβληθούν στο αρμόδιο Υπουργείο πρόταση νομοθετικής ρύθμισης και αιτιολογική της έκθεση, με σκοπό την ένταξη στο Α.Π.Θ., με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, του προσωπικού που απασχολείται σήμερα στο Α.Π.Θ. μέσω εργολαβιών. Το κείμενο της πιο πάνω πρότασης καθώς και της αιτιολογικής της έκθεσης έχουν ήδη διατυπωθεί από την Επιτροπή και εγκριθεί από το Πρυτανικό Συμβούλιο.

2. Με δεδομένη και γνωστή την ύπαρξη σχετικών νομικών προβλημάτων, το Α.Π.Θ. να προβεί σε ενέργειες με προοπτική την, μέσω ΑΣΕΠ, πρόσληψη προσωπικού, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προς κάλυψη των αναγκών του Α.Π.Θ. που σήμερα εξυπηρετούνται από εργολαβίες.

3. Να υποδειχθεί στους ενδιαφερόμενους η άμεση υποβολή αίτησης θεραπείας ενώπιον του ΑΣΕΠ, μέσω του Κοινού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Προσωπικού του Α.Π.Θ., με αίτημα την επανεξέταση των υποθέσεων τους.

Παρόμοια ανακοίνωση είχε εκδοθεί από την Πρυτανεία και στις 6 Απριλίου ενόσω το κτήριο Διοίκησης τελούσε ακόμη υπό κατάληψη.

Πρέπει να πούμε την αλήθεια και στους εργαζόμενους στους εργολήπτες και στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα του ΑΠΘ.

Το άρθρο 103 του Συντάγματος προβλέπει σχετικά:

3. Οργανικές θέσεις ... τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.

7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, ..., γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει.

8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι – είτε νέες οργανικές θέσεις αποσπάσει το ΑΠΘ για φύλαξη, καθαριότητα, κηπευτικές και τεχνικές εργασίες, τις οποίες και θα μπορούσε να καλύψει με σχέσεις εργασίας αορίστου χρόνου του ιδιωτικού δικαίου, είτε επιχειρήσει να καλύψει τις ανάγκες αυτές ως απρόβλεπτες και επείγουσες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή και έργου –, οι τωρινοί εργαζόμενοι στις εργολαβίες, στο σύνολό τους, δεν μπορεί να ικανοποιηθούν στο αίτημά τους για «μονιμοποίηση» με τη σύναψη απ’ ευθείας εργασιακής σχέσης με το Πανεπιστήμιο, οποιαδήποτε από τις παραπάνω περιπτώσεις που αφήνει ανοικτές το ίδιο το Σύνταγμα καταφέρει να ενεργοποιήσει το ΑΠΘ.

Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια: και οι εργαζόμενοι είναι όμηροι μιας κατάστασης που διαιωνίζεται λόγω θεσμικού πλαισίου μέσω των εργολαβιών, χωρίς απαραίτητα – στο σύνολό τους τουλάχιστον – να τους αδικεί κατάφωρα, στο μέτρο που οι περισσότεροι από αυτούς δεν συμμετείχαν σε κανένα διαγωνισμό για να προσληφθούν και διατηρούν τη δουλειά τους χρόνια τώρα, αλλά και το Πανεπιστήμιο είναι όμηρος της άσκησης μιας «κοινωνικής πολιτικής» μέσω της επιβολής τους στους εργολάβους, που ροκανίζει μέχρι και το 50% του προϋπολογισμού του, σε βάρος της άσκησης εκπαιδευτικής πολιτικής, ενώ ούτε καθαριότητα διασφαλίζει, ούτε πραγματική φύλαξη έχει.

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, δείχνοντας όλοι κατανόηση αλλήλοις. Κι εμείς δημιουργήσαμε στους εργαζομένους στις εργολαβίες προσδοκίες με το να τους επιβάλλουμε στον επόμενο εργολάβο. Προσδοκίες μονιμότητας που δεν μπορούμε τώρα, λόγω θεσμικού πλαισίου, να ικανοποιήσουμε. Κι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όμως, βολεύτηκαν με τον τρόπο αυτό μέχρι τώρα, χωρίς νάχουν συμμετάσχει σε κανένα διαγωνισμό και περνώντας από τον έναν εργολάβο στον επόμενο.

Για τους παραπάνω λόγους, οι λύσεις δεν μπορεί παρά να είναι ΠΟΛΛΕΣ και ΜΕΡΙΚΕΣ, πλην όμως ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΕΣ. Τολμούμε μια σφαιρική πρόταση προς την κατεύθυνση αυτή:

Α) Για τους εργαζόμενους στις γραμματείες που αμείβονται από τις εργολαβίες φύλαξης και καθαριότητας:

1) Καταγραφή του προσωπικού (περί τα 150 άτομα) που απασχολείται σήμερα στις Γραμματείες μας και αμείβεται από τις εργολαβίες φύλαξης και καθαριότητας χωρίς να παρέχει έργο φύλαξης ή καθαριότητας.

2) Σύσταση νέων οργανικών θέσεων γραμματειακής υποστήριξης και μοριοδότηση του ανωτέρω προσωπικού με νόμο ώστε να μπορεί να συμμετάσχει σε διαγωνισμό ΑΣΕΠ για την κάλυψη των θέσεων αυτών. Για το σκοπό αυτό, σύσταση Επιτροπής για την κατάταξη του προσωπικού αυτού (των 150 δηλαδή σήμερα υπηρετούντων στις γραμματείες μας) ως προς την αρχαιότητά τους, τα προσόντα τους, την χρησιμότητά τους και την αποδοτικότητά τους στις θέσεις στις οποίες υπηρετούν.

3) Συμπερίληψη στο προσωπικό αυτό (των 150) και των βιβλιοθηκονόμων της Βιβλιοθήκης.

Β) Για τους λοιπούς εργαζόμενους στις εργολαβίες:

1) Καταγραφή των εργαζομένων στις εργολαβίες που έχουν από 12 χρόνια συνεχούς απασχόλησης και άνω ή που έχουν υπερβεί το 50ό έτος της ηλικίας τους ανεξαρτήτως χρόνων απασχόλησης στις εργολαβίες.

2) Το ως άνω καταγεγραμμένο προσωπικό, να εξακολουθήσει να «επιβάλλεται» στους εργολάβους. Μόνον αυτό, όμως. Κατά τα λοιπά, όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στις εργολαβίες να αφεθούν ελεύθεροι να διαπραγματευτούν με τον νέο εργολάβο την επαναπρόσληψή τους.

Μέχρι να δρομολογηθούν οι λύσεις αυτές, θα πρέπει αναγκαστικά να ζούμε με το υφιστάμενο καθεστώς των εργολαβιών.

Εκτιμούμε πως – εκτός του ότι είναι ανέφικτη η απόδοση μέχρι και 850 νέων οργανικών θέσεων στο ΑΠΘ, που ούτως ή άλλως, μέσω ΑΣΕΠ, θα πληρωθούν σε δυο-τρία χρόνια και σήμερα να παραχωρούνταν οι θέσεις αυτές – η κατάργηση των εργολαβιών όχι μόνο είναι αδύνατη, αλλά δεν είναι και διαχειριστικά βιώσιμη για τις τέσσερις κατηγορίες αναγκών του ΑΠΘ (καθαριότητα, φύλαξη, κηπευτικές και τεχνικές εργασίες). Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε να διογκωθεί ο «δημόσιος» τομέας του ΑΠΘ, με την σύσταση υπηρεσιών που, γραφειοκρατικά και διαχειριστικά, αντί να καλύπτουν τις πραγματικές του ανάγκες, θα αποσκοπούν μόνο στο πώς θα εξασφαλίσουν μονιμότητα σε εκατοντάδες υπαλλήλων και τίποτε άλλο. Πέραν αυτού, θα στερηθεί το ΑΠΘ τα οφέλη από τον ανταγωνισμό και κυρίως την τεχνολογική εξέλιξη που θα μπορεί να κομίζει η αγορά, ιδίως στην καθαριότητα (αποτελεσματικότητα, συμβατότητα των τεχνικών με το περιβάλλον) και στην φύλαξη (σύγχρονες τεχνικές φύλαξης και κατάλληλο προσωπικό).

Με την παραπάνω πρόταση, θα απαλλαγούν οι εργολάβοι από «εικονικό» προσωπικό που θα πρέπει να συνεχίσουν να αμείβουν, ενώ δεν θα το απασχολούν οι ίδιοι στις εργολαβίες τους (γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό), θα καταστούν διαφανείς οι εργολαβικές συμβάσεις, ο ανταγωνισμός κατά την επιλογή του καλύτερου εργολάβου θα είναι γνήσιος, οι προσφορές από τεχνικής και οικονομικής άποψης θα είναι συμφερότερες για το ΑΠΘ, ο έλεγχος των εργολάβων θα είναι καλύτερος από το ΑΠΘ που δεν θάχει «σκελετούς στην ντουλάπα του» ώστε να μπορεί βάσιμα να τους πει και μια κουβέντα αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, οι υπηρεσίες που θα απολαμβάνει το ΑΠΘ στους τομείς που θα ανατίθενται στους εργολάβους θα είναι ποιοτικά καλύτερες, και κυρίως θα πάψει να ροκανίζεται ο προϋπολογισμός του, που τώρα απορροφάται μέχρι και στο 50% για λόγους «κοινωνικής πολιτικής», και χωρίς μάλιστα κανένας να μένει ικανοποιημένος...
.

6 σχόλια:

  1. Γιώργος Ανωγειανάκις26 Απριλίου 2009 - 10:25 μ.μ.

    Σχετικά με το πρώτο μέρος της πρότασής σας (παράγραφοι Α1, Α2 και Α3) αναρωτιέμαι αν αυτή θα μπορούσε να ικανοποιηθεί μέσω χρησιμοποίησης της Επιτροπής Ερευνών δηλαδή μέσω μεταφοράς των απαραίτητων κονδυλίων από το ΑΠΘ προς την Επιτροπή Ερευνών και την αντικατάσταση του «εργολάβου» δι’ αυτής - δηλαδή την πρόσληψη των 150 αυτών ατόμων μέσω ατομικών συμβάσεων που θα υπογράψουν με την Επιτροπή Ερευνών. Καθώς οι θέσεις που πληρούν οι εργαζόμενοι των παραγράφων Α1, Α2 και Α3 της πρότασής σας είναι θέσεις γραμματειακής υποστήριξης και βιβλιοθηκονόμων, θα μπορούσε να «ανοιχτούν» τόσα Έργα όσες και είναι και οι θέσεις Αυτές. Ως Επιστημονικοί Υπεύθυνοι των ατομικών αυτών Έργων θα μπορούσαν να αναλάβουν μέλη ΔΕΠ του ΑΠΘ που θα ορίζονται από την Πρυτανεία.

    Πέρα από τη γενικότερη διευκόλυνση που η πρότασή μου αυτή θα παρείχε στο ΑΠΘ, θα αποτελούσε και μίας πρώτης τάξης ευκαιρία να περιγραφούν (για πρώτη ίσως φορά) με ακρίβεια και σαφήνεια τα καθήκοντα της κάθε υφιστάμενης θέσης των παραγράφων Α1, Α2 και Α3 της πρότασής σας καθώς, είμαι βέβαιος ότι, κανένα μέλος του ΔΕΠ του ΑΠΘ δεν θα ήθελε να προϊσταται αργομισθιών αλλά ούτε και καταχρηστικά βαρέων συνθηκών εργασίας.

    Είμαι βέβαιος ότι τα νομικά προβλήματα που τυχόν υπάρχουν σχετικά με την πρότασή μου είναι πολύ ευκολότερο να υπερκερασθούν από τα νομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΑΠΘ στην προσπάθειά του να έχει και την «πίτα εντάξη και το σκύλο χορτάτο» όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας. Είμαι επίσης απόλυτα βέβαιος πως οι 150 ή περισσότεροι εργαζόμενοι των περιπτώσεων των παραγράφων Α1, Α2 και Α3 της πρότασής σας θα προτιμούσαν να συναλλάσονται με την Επιτροπή Ερευνών του ΑΠΘ παρά με τον οποιονδήποτε εργολάβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Ανωγειανάκι,

    Θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο (ίσως καταλληλότερη για το σκοπό αυτό να ήταν η ΑΕ Διαχείρισης Περιουσίας του ΑΠΘ με τροποποίηση του καταστατικού της) στο πλαίσιο έργου που θα μπορούσε να ανατεθεί με απ' ευθείας ανάθεση από το ΑΠΘ στην ΑΕ, που θα θεωρούνταν εκτέλεση έργου με αυτεπιστασία (inhouse) από εταιρία 100% ελεγχόμενη από τον κύριο του έργου, η σύμβαση για το οποίο θα μπορούσε να μην συναφθεί μετά από κοινοτικό διαγωνισμό. Θα υπερπηδιόταν έτσι το ένα εμπόδιο. Και χωρίς να "αντιδράσει" η "αγορά", μιας και δεν την ενδιαφέρουν οι 150. Βάρος είναι και σ' αυτούς. Με λίγες συντονισμένες ενέργειες, αυτό θα μπορούσε να γίνει κι η σύμβαση να υποβληθεί προς έγκριση και από το Ελεγκτικό Συνέδριο (λόγω ποσού) και όλα νάναι ΟΚ. Την λύση αυτή την έχουμε προτείνει στο πλαίσιο του Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ και την γνωρίζει και η Επιτροπή που συνέστησε ο Πρύτανης.

    Όμως, η ΑΕ (όπως και ο Ειδικός Λογαριασμός) θεωρούνται από το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 1892/1990 ως δημόσιο και άρα εμπίπτουν και αυτές στον συνταγματικό περιορισμό. Το ζήτημα, δηλαδή, είναι ότι δεν θα μπορούσαν να μονιμοποιηθούν εκεί αυτοί οι εργαζόμενοι, κάτι που αποτελεί αίτημά τους (που είναι δηλαδή το ζητούμενο).

    Η ανωτέρω λύση, όμως, είναι μικροπρόθεσμα ιδανική λύση transit μέχρι να θεσμοθετηθεί και να εφαρμοσθεί μεσοπρόθεσμα η οριστική λύση που προτείνουμε για την ειδικότερη αυτή κατηγορία προσωπικού.

    Για να εφαρμοσθεί όμως μια τέτοια λύση, θα πρέπει να δεχτούμε ν' αρχίσουμε να σκεφτόμαστε όχι με όρους global solution (και μάλιστα εδώ και τώρα) για όλους τους εργολαβικούς, αλλά, όπως λέμε στην ανάρτησή μας, με όρους πολλών μερικών λύσεων μικρο-μεσοπρόθεσμα, από την εφαρμογή των οποίων κάποιοι, αναγκαστικά, δεν θα ικανοποιηθούν τελικά.

    Παναγιώτης Γκλαβίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιώργος Ανωγειανάκις27 Απριλίου 2009 - 12:02 π.μ.

    Κύριε Γκλαβίνη,

    Ευχαριστώ για τις νομικές σας διευκρινίσεις και χαίρομαι που συμφωνείτε σε μεγάλο βαθμό μαζί μου. Όμως, μου προξενεί απορία το γεγονός ότι στη χώρα που καυχιέται πως γέννησε την αναλυτική σκέψη και την επιστημονική μεθοδολογία δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως "αγάλι, αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι" και προσπαθούμε με μία κίνηση (ή global solution, όπως το προτιμάτε) να διορθώσουμε κάτι που χρειάστηκε χρόνια (και "άπειρες" νομικές μεταλλάξεις) για να "στραβώσει". Και στο κάτω κάτω της γραφής γιατί πρέπει όλοι να μονιμοποιούνται στο δημόσιο; Τη σημερινή ημέρα είμαι σίγουρος πως υπάρχουν άνθρωποι με τα απαραίτητα προσόντα που θα μπορούσαν να πάρουν τις θέσεις αυτές με λιγότερα λεφτά και χωρίς ποτέ να τεθεί θέμα μονιμοποίησής τους. Και υπό το πρίσμα αυτό αναρωτιέμαι: Μήπως η Πρυτανεία είναι έκθετη, όσον αφορά στην υποχρέωσή της να φείδεται του δημοσίου χρήματος, με το να μην τερματίζει το καθεστώς των εργολαβιών και με το να μη το αντικαθιστά με συμβάσεις έργου μέσω της ΑΕ Διαχείρισης Περιουσίας του ΑΠΘ; Μήπως έρχεται η ώρα που θα ζητηθούν από την πολιτεία, αλλά και από τον οποιονδήποτε πολίτη, αστικές και ποινικές ευθύνες επι του θέματος αυτού; Η υπόθεση του Τάκη Πολίτη (http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&id=38204) δείχνει ότι ίσως κάποιοι εισαγγελείς επιτέλους άρχισαν να κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κύριε Ανωγειανάκι,

    Ψήφισα αρνητικά (καταψήφισα δηλαδή) το ψήφισμα του ΔΣ του ΕΣΔΕΠ για την μονιμοποίηση όλων, αντιτιθέμενος ακριβώς σε αυτό. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ο Ορέστης ψήφισε λευκό.

    Κάθε άλλο παρά υποστηρίζω, λοιπόν, ότι θα πρέπει όλοι να μονιμοποιηθούν. Μόνον αυτοί από την κατηγορία των 150 που θα μοριοδοτηθούν κατάλληλα, ανάλογα με τα πραγματικά τους προσόντα και τις πραμγατικές τους υπηρεσίες, και από τους άλλους, αυτοί στους οποίους έχουμε δημιουργήσει εύλογες προσδοκίες (νόμιμο δικαίωμα δηλαδή) ότι θα τους "μεταφέρουμε" εσαεί από εργολάβο σε εργολάβο (άνω της 12ετούς απασχόλησης) και τέλος σε όσους έχουν ήδη υπερβεί το 50ό έτος της ηλικίας, για λόγους ανθρωπιστικούς (εδώ θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ίσως και τους τρίτεκνους και άνω).

    Παναγιώτης Γκλαβίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητοί συνάδελφοι,

    Ο εκλεκτός συνάδελφος Παναγιώτης Γκλαβίνης μας παρέπεμψε σε σχόλιο με τον εύηχο τίτλο "να πούμε την αλήθεια....".

    Στέκομαι στα αποσιωποιητικά, για να ισχυριστώ ότι το σχόλιο δεν λέει την αλήθεια, επειδή, στην καλύτερη περίπτωση, ο συντάκτης του δεν την γνωρίζει. Προσωπικά, ούτε κι εγώ τη γνωρίζω.

    Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι οι πανεπιστημιακές αρχές, μετά από τόσο θόρυβο, δεν έδειξαν την ευαισθησία να ενημερώσουν την πανεπιστημιακή κοινότητα για το μέγεθος του προβλήματος. Πρόκειται μόνο για 150 άτομα ή για 600 άτομα, όπως φημολογείται. Και είναι όλοι αυτοί υπάλληλοι των Γραμματειών ή είναι και τεχνικοί. Εργάζονται όντως στο πανεπιστήμιο ή είναι κατ’ οίκον «εργαζόμενοι». Ποιοι είναι, τέλος πάντων! Και ποια επιτέλους προσόντα έχουν, ώστε να δέχονται οι πρυτάνεις να παρανομούν γι’ αυτούς;

    Αγαπητοί συνάδελφοι, τέτοιου είδους προβλήματα δεν λύνονται με νομικίστικα κόλπα, αλλά με την κατά μέτωπο αντιμετώπισή τους. Πρόκειται για παρανόμως προσληφθέντες υπαλλήλους και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπιστούν. Φανταστείτε την τύχη που θα είχαμε εσείς κι εγώ, αν είχαμε καταλάβει παράνομα τη θέση μας.

    Σας παρακαλώ, φανταστείτε την εξέλιξη. Κανείς στο εξής δεν θα τολμήσει να συνυπογράψει πλασματικές συμβάσεις από τον φόβο του εισαγγελέα, ο οποίος, αν και σήμερα ποιεί τη νήσσαν, στο μέλλον θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να πάρει θέση.

    Μία είναι η λύση του προβλήματος. Η προκήρυξη των χηρευουσών θέσεων του ΑΠΘ και η διεκδίκησή τους με ανοικτές διαδικασίες από τους έχοντες τα προσόντα.

    Με τιμή

    Νίκος Ι. Μάργαρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ Πρόεδρε Νίκο Μάργαρη,

    Αναφέρομαι στην απάντηση που έδωσα στο σχόλιο του κ. Ανωγειανάκι, ανωτέρω.

    Όταν λύνουμε ένα πρόβλημα, κοιτάμε μπροστά, κι όχι πίσω. Δεν λέω ότι τα ισοπεδώνουμε όλα, προς Θεού. Λέω, π.χ., ότι η Επιτροπή που θα μοριοδοτήσει, θα λάβει υπόψη της προσόντα και αποδοτικότητα (για τους 150 που δουλεύουν στις γραμματείες, τόσοι είναι περίπου). Από την άλλη μεριά, για τους φύλακες και τις καθαρίστριες, ΕΜΕΙΣ δημιουργήσαμε εύλογες προσδοκίες για μακρό χρονικό διάστημα σε πολλούς από αυτούς. Και σε όσους τις δημιουργήσαμε, θα πρέπει να τους αποκαταστήσουμε, εξακολουθώντας να τους επιβάλλουμε στους εργολάβους, γιατί είναι άδικο να βρεθούν αυτοί ειδικά στο δρόμο (οι άνω της 12ετίας, π.χ.). Όπως και οι άνω των 50 (πού θα πάνε τώρα αυτοί). Αν διαβάσετε προσεκτικά την πρόταση, θα καταλάβετε τις διακρίσεις και την διαφορετική μεταχείριση για κάθε κατηγορία.

    Ευχαριστώ για τη συζήτηση, πάντως.

    Παναγιώτης Γκλαβίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.